Bu çalışmanın amacı örgütsel sessizlik nedenlerine yönelik öğretmenlerin görüşlerinin değerlendirilmesidir. Bu çalışma nitel araştırma tekniklerinden biri olan durum çalışması ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu maksimum çeşitlilik örneklemesi ile araştırmaya dahil edilen 18 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 5 açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Çalışmanın verileri yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, içerik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmenlerin örgütsel sessizliği tercih etmelerinin en yaygın nedenleri arasında dışlanma korkusu, fikirlerinin ve düşüncelerinin önemsenmemesi, mobbing endişesi, korku ve çekinceler, eleştiriye tahammülsüzlük, olumsuz örgüt kültürü, toplumsal baskı ve ön yargı, fişlenme korkusu, cinsiyet rolleri ve meslekten atılma endişesi bulunmaktadır. Öğretmenler arasında örgütsel sessizliği engelleyen faktörler arasında demokratik okul ortamının, yeni kurum kültürünün benimsenmesinin ve etkili iletişimin ve empatinin rolü büyüktür. Diğer taraftan, örgütsel sessizliği teşvik eden faktörler arasında otoriter liderlik yaklaşımı, sosyal izolasyon, iletişim eksikliği, sendikal faaliyetler, sorunlu olarak algılanmamak için sessiz kalmak isteme, geçmiş deneyimler ve meslek kaybı korkusu göze çarpmaktadır. Öğretmenlerin örgütsel sessizlik dönemlerini tercih etmelerinin olası nedenleri arasında önemsenmemek, ilişkilerin zarar görmesi korkusu, dışlanma endişesi, yöneticinin olumsuz tutumları, siyasi kaygılar, tükenmişlik, riskten kaçınma, finansal kaygılar ve özgüven eksikliği yer almaktadır.