Credit rating agencies (CRA’s) zoals Standard & Poor’s en Moody’s bestaan al vanaf het begin van de twintigste eeuw. Hun hoofddoel is het meer efficiënt maken van de financiële markten door het produceren van ratings of rapportcijfers waarin het kredietwaardigheidsgehalte van ondernemingen met betrekking tot leningen en kredieten wordt uitgedrukt. De intermediaire positie van CRA’s stelt hoge eisen aan de efficiëntie van het ratingproces en het vermijden van belangenconflicten. In de praktijk bestaat twijfel over het realiteitsgehalte van deze doelen en daarmee over het nut van ratings, terwijl ze paradoxaal genoeg toch in brede kring zijn geaccepteerd. Aansprakelijkheidsstelling van CRA’s is een van de mogelijke oplossingen.