Deniz taşımacılığından elde edilen sera gazı (GHG) miktarı, toplam insan kaynaklı salımlar arasında çok düşük olmasına rağmen, nakliye ile ilgili hava kaynaklı salımların azaltılması, son yıllarda politika yapıcılar için önemli bir konu haline gelmiştir. Kyoto Protokolü'nün uygulamaya koyduğu Salım Ticareti Planı (ETS), ekonomik rekabet gücünü artırarak GHG'leri azaltmak için kullanılan bir salım üst sınırı ve ticareti sistemidir. ETS politikaları, deniz taşımacılığını içermeli ve karmaşıklığı için dikkate değer finansal araçların uygulanabilirliğini artırmak için finansal raporlama standartları çerçevesinde muhasebe yaklaşımları geliştirmelidir. Bu çalışmanın amacı, ETS politikalarının Türk denizcilik sektörüne uygulanabilirliğini ve ETS'nin finansal raporlama üzerindeki etkisini incelemektir. Literatüre dayalı kapsamlı bir gözden geçirme, uluslararası sektörler için uluslararası standartları göz önünde bulundurarak salım ticaretinin uygulanmasının gerekli olduğunu ve ulusal ekonomilerde baskı faktörlerini önlemek ve finansal raporlamada uluslararası uyumdan kaçınmamak için ulusal politikaları hazırlamak için önemli olduğunu göstermiştir.

Although the amount of greenhouse gases (GHGs) from maritime transport is very low amongst total anthropogenic emissions, reducing shipping related airborne emissions has become an important topic for policy-makers during last decades. Emission Trading Scheme (ETS), which is introduced by Kyoto Protocol, is a cap & trade system used to reduce GHGs by promoting the economic competitiveness. ETS policies should include maritime transport and should develop accounting approaches within the framework of financial reporting standards to increase the applicability of financial instruments notable for their complexity. The aim of this study is to examine the applicability of ETS policies to the Turkish maritime sector and the impact of ETS on financial reporting. A comprehensive review based on the literature has shown that it is necessary to implement emission trading considering international standards for international sectors and it is important to prepare national policies accordingly in order to avoid pressure factors in national economies and not to avoid international harmonization in financial reporting.