Vergilendirmenin temel kurallarını düzenleyen Anayasa’nın 73/2 hükmünde, vergi yükünün adaletli ve dengeli dağıtımının maliye politikasının sosyal amacı olduğu belirtilmiştir. Adalet ilkesi olarak adlandırılan bu ilke, politika uygulayıcılara çok önemli bir sorumluluk yüklemiş ve keyfi düzenlemeleri önleyici kesin emredici sınırlamalar getirmiştir. Vergilendirme aşamasında uyulması gereken bu çok önemli ilke, bu çalışmada inceleme konusu yapılmış ve içerik olarak neyi kapsadığı literatür taraması yoluyla doktrin ve Anayasa Mahkemesi kararları çerçevesinde analiz edilmiştir. Yapılan değerlendirme sonucunda vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı ilkesinin aslında mali güç ve genellik ilkeleri ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği ve ilkenin sosyal devlet uygulamasının vergilendirme açısından tekrar vurgulanması amacıyla düzenlendiğine ulaşılmıştır.