Mukaddime, İbnü's-Salâheş-Şehrezûrî'nin (ö. 643/1245)hadis usûlüne dair meşhur eseridir. Müellif esirini, Eşrefiyye Darülhadisi'nde hocalık yaptığı süre içerisinde, derslerde talebelerineimlâ ettirmiştir. Kendisinden önce yazılmış usûl eserlerinden istifade etmiş veyazıldığı dönemde hadis usûlünün yeniden ihyâsı olarak kabul edilmiştir. Eseringirişinde hadîs ve hadîs ilmiyle meşgul olanların önemine vurgu yapılmıştır.Daha sonra hadîs ıstılahları, hadîs çeşitleri, hadîs yazma usulleri ve bu ilminadâbı gibi konular üzerinde durulmuştur. Bazı alimler tarafından usûle dair en değerli çalışma kabul edilirken,bazıları tarafından da tertibinin iyi olmadığı yönünde eleştirildiği deolmuştur. Fakat sahasında ilk derli toplu eser olduğundan çok büyük ilgi görmüşve bu eserle ilgili sonraki dönemde ihtisar, şerh, ikmal, manzume türündesayısız eser yazılmıştır. Günümüzde yazılan hadis usûlü esreleri için devazgeçilmez bir kaynak vazifesi görmektedir. Bu itibarla bu eser üzerineyapılan çalışmaların derli toplu bir arada verilmesi, günümüz hadîs usûlüçalışmalarının tarihi seyri açısından önemli bir katkı sağlayacaktır.

The muqaddime is thewell-known work of the hadith method of Ibnu Ash-Shalah al-Shahrezûrî (d. 643/1245). He began hiswork as a teacher in Esrefiyye Darülhadis. He was accepted as a re-requisitionof hadith method at the time it was written. At the entrance of the work, theemphasis was placed on those who are engaged in hadith and science of hadith.It explains the necessities to understand the hadiths correctly. It wascentered on types of hadiths, methods of hadith writing, and the subject ofthis affirmation. While some of the scholars regarded the most valuable work asprocedural, some of them criticized by some for not being well-schemed.However, it attracted attention in the fact that it was the first genuine workin the genre, and in the next period, numerous works have been written in theform of expert, commentary, replenishment, manzume.