Sokak isimlerinin, bir yeri betimlemedeki temel rolleri nedeniyle kentsel peyzajda ve günlük yaşamda tuttukları yer, onları kültürleri, yeniden yazılmış tarihi ve ideolojileri kentsel mekana yansıtmak için görsel ve dilsel açıdan önemli araçlar haline getirir. Bu durum ayrıca onları toplumsal, kültürel ve siyasal dönüşümler sırasında değişimin hedef tahtasına koyar. Osmanlı İmparatorluğu'nun ardından yeni Türk ulus devletinin kurulmasıyla birlikte farklı etnik, ırksal ve dinsel kimliklerin kent peyzajındaki izlerinin silinmesi ve kentin Türkleştirilmesi yeni Türk devletinin meşrutiyeti açısından önem taşıyordu. Bu doğrultuda Türkçe olmayan sokak adlarının değiştirilmesi kentsel mekanda meydana gelen önemli değişikliklerden biridir. Bu çalışma, İstanbul'da sokak isimlerinin değişimini sokak adlarının mekânsal bağlamını da göz önünde bulundurarak mekân, yer, kimlik, kentsel bellek ve sokak isimleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. Osman Nuri Ergin tarafından yazılan İstanbul Şehri Rehberi 1934 ve Ergin'in İstanbul Atatürk Kütüphanesi arşivinde bulunan İstanbul'un eski ve yeni sokak isimleri listeleri bu araştırmanın ana kaynaklarıdır. Bu çalışma, 1927 yılında nüfus sayım hazırlıkları sırasında kentsel mekânı düzenlemek için başlayan ve 1934 yılında İstanbul Şehri Rehberi'nin yayınlanmasına kadar devam eden isim değişikliklerini kapsamaktadır. Bu zaman aralığında yapılan değişikliklerin temel nedenleri on bir kategori altında tasnif edilmiş ve belirlenen değişim nedenleri haritalama yöntemi ile görselleştirilmiştir. Bunun yanı sıra analiz sonuçlarını içeren çeşitli veri tabloları oluşturulmuştur. Ayrıca, yeniden adlandırma sürecinin arkasındaki metodolojiyi ve halkın değişikliklere karşı tepkisini anlamak için 1927-34 arasındaki sokak isimleri değişiklikleriyle ilgili belgeler ve gazete makaleleri bulmak amacıyla çeşitli arşivler taranmıştır.