Tüketim kültüründeki artışın temel yaratıcılarından biri olarak görülen reklamcılığın; ekonomi ve kültür, üretim ve tüketim arasında aracılık ettiğine dair pek çok araştırma yer almaktadır. Bu araştırmalar dâhilinde, kimi çalışmalar reklam metinlerini semiyotik açıdan inceleyerek kültürel aracı olarak konumlandırırken, kimi çalışmalar reklamcıların dönemin kültürel dönüşümüne katkı sağlayarak aracılık ettiklerini iddia etmektedir. Literatürde eksik olan, yeni medya ve yeni reklam pratiği bağlamında “kültürel aracılık” kavramının konumlandırmasıdır. Bu çalışmada “yeni kültürel aracılar” olarak konumlandırılan reklamcıların, yeni dijital manzara karşısında artık “aracı” olmadıkları, dijitalleşen dünyada reklamcıların belli bir döneme ait politik değişime sebep olduğu söylemleri yerine tüketim kültürünü yöneten ve şekillendiren sosyal medya platformları doğrultusunda çalışmalar gerçekleştirdikleri ve kültürel aracılığı bu platformların sağladığı iddia edilmektedir.