Yerküremizin yaşı astrofizikcilere göre aşağı yukarı beş milyar yıl olarak hesaplanmaktadır. Canlılığın başlangıcının ise 2-2, 7 milyar yıl öncesi olduğu tahmin edilmekte ve arada geçen süre de kimyasal evrimleşme olarak değerlendirilmektedir. Uzaydaki maddelerin bir araya gelmesı ve iç basınçla sıcaklığın artması sonucu nükleer tepkimeler oluşmuştur. Meydana gelen patlamadan belirli bir süre sonra önce atomlar, sonra moleküller oluşmuş, daha sonrada galaksiler ve onların içinde de yıldız sistemleri halinde düzenleme başlamıştır. Büyük bir olasılıkla evrensel gaz ve toz bulutlarının yoğunlaşmasıyla sabit yıldızlar ortaya çıkmıştır. Yoğunlaşmakta ya da büzülmekte olan tüm cisimlerde oluşan yüksek basınç ve sürtünme nedeniyle, özellikle merkezlerinde sıcaklık gittikçe artar ve açısal momentumunun korunması için kendi etrafında dönmeye başlar. Büyük bir olasılıkla güneş de aynı biçimde oluşmuştur. İç tarafında sıcaklık milyonlarca dereceye ulaşmış ve kendi etrafında belirli bir hızla dönmeye başlamıştır. Doğal olarak yüzeyindeki sıcaklık merkezindekinden çok daha az olacaktır.