Kur'âniyyun ekolü, Seyyid Ahmed Han'ın temsil ettiği, daha sonra, Abdullah Çekrâlevî tarafından biraz daha sistemleştirerek 1902 yılında Ehl-i Zikr ve'l-Kur'ân adıyla yeniden kurum haline gelmiştir. Ancak bugün İslam dünyasında Ehl-i Kur'ân ve Kur'âniyyun adı ile tanınmaktadır. Kur'âniyyun ekolü, Avrupa'da başlayan yeni keşifler sayesinde İslamî bilgileri yeniden ele alınıp yorumlanmasına ve onların nazariyeleri ile İslam'ı birbirine uyumlu gösterme gayreti içerisine girmiştir. Sonuçta söz konusu meselede Batı felsefesinin etkisi altında kalarak, peygamberlere atfedilen ve âlimler tarafından da bir mucize olarak kabul görülen Kur'ân kıssalarını, melekler, cinler, cennet, cehennem ve benzeri konularda Ehl-i sünnet âlimlerin görüşüne muhalefet etmiştir. Onların, bu kavramlar konusundaki görüşlerinin ?fıtrat kanunu? teorisi ile çeliştiğini iddia ederek, bu kavramların bir kısmının sembolik olduğunu söylerken, diğer bir kısmını ise inkâr etmiştir. Biz bu araştırmamızda, Hint alt kıtasına İslam'ın gelişi, Kur'âniyyun ekolünün ortaya çıkışı, nedenleri ve söz konusu ekolün Kur'ân tefsiri konusundaki görüşlerine temas edeceğiz.