"Swego czasu, poszukując odpowiedzi na pytanie o status i miejsce teorii kultury w obrębie humanistyki, Stanisław Pietraszko zwracał uwagę na szereg problemów związanych z jej formułowaniem. Zdaniem badacza, jedynie kulturoznawstwo mogłoby stworzyć odpowiednią sieć teoretyczną zdolną do uchwycenia heteronomii fenomenu kultury, unikając zarówno petryfikacji pojęcia, jak i jego selektywnego definiowania: teoria kultury nie może istnieć, jako pełnoprawna i efektywna forma naukowego poznania kultury, poza strukturą dyscyplinową ogólniejszą. Naturalną niejako strukturę dyscyplinową dla rzeczywistej teorii kultury stanowi kulturoznawstwo […]. [Przedmiotem byłaby tu] kultura pojmowana jako system swoistych prawidłowości, określający – przy udziale różnych prawidłowości heteronomicznych – sposób życia ludzi i realizujący się w ludzkich zachowaniach i wytworach." (fragm.)