Deze masterscriptie focust op greenwashing in de kledingindustrie door het gebruik van misleidende groene claims aan de hand van textiellabels op kleding. Labels moeten consumenten helpen bij het maken van geïnformeerde keuzes. Het is daarom van belang dat de informatie op deze labels correct is en niet misleidend voor de gemiddelde consument. Tot op heden kan een consument moeilijk achterhalen of de informatie van een textiellabel op een kledingstuk werkelijk 'groen' is of niet. De centrale onderzoeksvraag van dit onderzoek luidt: "Hoe zouden ecologische labels op kleding in de Europese Unie gereguleerd moeten worden om misleiding bij de consument te voorkomen?" Door het voeren van dit onderzoek is gebleken dat de huidige regelgeving van textiellabels ontoereikend is om greenwashing in de kledingindustrie tegen te gaan, ondanks verschillende ondernomen initiatieven van de Europese Commissie die in deze masterscriptie worden besproken en er al kleine doch essentiële veranderingen in gang zijn gezet zoals een transparantere kledingindustrie. Dit onderzoek schuift dan ook het invoeren van een Europees duurzaamheidslabel naar voren. In dit onderzoek werd hier de naam texti-score label aan gegeven naar analogie van het nutri-score label in de voedingsindustrie. Dit label zou de lacune aan sectorspecifieke regelgeving in de textielsector kunnen aanpakken en een antwoord kunnen geven op de vraag hoe ecologische labels op kleding in de Europese Unie gereguleerd moeten worden om misleiding bij de consument te voorkomen.