In deze scriptie ga ik op zoek naar welke parameters er nodig zijn om de leefbaarheid in kleine kernen te behouden, te versterken of terug te brengen. De centrale onderzoeksvraag luidt: “Hoe kunnen we de leefbaarheid binnen kleine kernen stimuleren vanuit architecturaal oogpunt, op een manier dat de bewoners verantwoordelijkheid dragen voor het realiseren, en/of voor het verduurzamen van deze ingrepen?” Kleine kernen zijn heel verschillend en hebben een grote ontwikkeling doorgemaakt doorheen de jaren. De kleine kernen in dit onderzoek worden beoordeeld aan de hand van de term leefbaarheid, die ook via literatuur verder verduidelijkt wordt. Hierbij is er een lijst met parameters opgesteld om de leefbaarheid in de verschillende cases te bespreken. Deze parameters zijn later afgetoetst op 3 cases gelegen in Limburg. Deze verschillen van ruimtelijke structuur en inwonersaantal van elkaar. Hierbij zien we dat het autonome dorp nog steeds als zeer leefbaar wordt aanschouwd, maar ook dat het woondorp of het dorp met aantrekkelijkheden zeker kwaliteiten hebben. De identiteit van het dorp en het zich hiermee kunnen identificeren van de bewoners bepaalt in grote mate de leefbaarheid.