Wanneer het om opslag en ondervraging van grote hoeveelheden XML-documenten gaat, is de XML-wereld verdeeld in twee kampen. E´en groep vindt dat XML-gegevens het best in relationele of object-relationele databases wordt opgeslagen. Uiteraard worden nog altijd XML-ondervragingstalen zoals XQuery gebruikt. Deze worden dan vertaald naar SQL, waarna de SQL op de relationele representatie van de XML-documenten wordt uitgevoerd. Deze aanpak heeft als voordeel dat de bestaande technologie ten volle benut kan worden. De andere groep is van mening dat de huidige systemen te weinig flexibiliteit toelaten en pleiten ervoor pure, oftewel native, XMLdatabasesystemen met eigen ondervragingstalen en indexsystemen te ontwikkelen. Deze thesis bestaat erin de twee aanpakken met elkaar te vergelijken, zowel door een studie van de literatuur als door het testen van de systemen.