Bu araştırmada romantik ilişkisi bulunan bireylerin partner phubbing davranışına yönelik görüşlerinin/algılarının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Ayrıca çalışmada, romantik ilişki doyumunu etkileyen partner phubbing davranışı ile ilgili kişisel deneyimler temel alınarak daha detaylı bilgi elde edilmesi hedeflenmektedir. Araştırmada nitel yaklaşımlardan biri olan olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi en az bir ay süredir bir romantik ilişkisi olan, 21-29 yaş arasında (X=26,6), 10 kadın 5 erkek olmak üzere toplam 15 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırma grubu belirlenirken amaçsal örnekleme yöntemlerinden, ölçüt örnekleme metodu kullanılmıştır. Katılımcılar ön lisans, lisans ve lisansüstü düzeyde öğrenim gören öğrencilerden ve/veya çalışanlardan oluşmaktadır. Her bir katılımcıyla yarı yapılandırılmış ve yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen bulgular, kodlar ve kategoriler üzerinden detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına dayanarak 13 farklı tema ortaya çıkmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, cep telefonu kullanımının ilişki içerisinde yaygın bir pratik haline geldiğini ve bu sıklığın ilişkideki etkileşim dinamiklerini (duygusal, iletişimsel ve ilişkisel etkiler) olumsuz etkilediğini ortaya koymaktadır. Partnerlerin boş zamanlarında veya sosyal etkileşimi olmadığı anlarda cep telefonlarına yönelmelerinin, romantik ilişkilerde kaliteli zamanın azalmasına, duygusal bağın zayıflamasına ve iletişim kopukluklarına neden olduğu gözlemlenmiştir. Bu durumun ise partner phubbing’e maruz kalan bireylerde dışlanmışlık ve ihmal edilme hissi yaratarak, stres, öfke, kaygı ve hayal kırıklığı gibi olumsuz duyguları tetiklediği sonucuna ulaşılmıştır. Partner phubbing davranışının iletişimde kopukluklara ve dikkat dağılmasına neden olarak ilişki memnuniyet düzeyinin düşmesine yol açtığı sonucuna ulaşılmıştır. Partner phubbing davranışının günlük veya planlı etkinliklerde de dikkat dağıtıcı bir unsur olarak, ilişki doyumunu ve duygusal bağları olumsuz etkilediği gözlemlenmiştir. Çiftlerin, partner phubbing davranışına karşı en çok “telefon kısıtlaması” stratejisini tercih etmekte oldukları; sosyal medya detoksu ve bildirimleri kapatma gibi yöntemlerle de ilişkide daha fazla kaliteli zaman yaratmayı hedefledikleri görülmektedir. Sonuç olarak partner phubbing davranışının ilişki doyumunu tehdit eden önemli bir faktör olduğu görülmektedir. Araştırmadan elde edilen bulgular, ilgili alanyazın ışığında analiz edilmiş ve tartışılmıştır. Son olarak, teorik ve uygulamaya yönelik çıkarımlar ile gelecekteki çalışmalara ilişkin öneriler sunulmuştur. This study aims to determine individuals' perceptions regarding partner phubbing behavior in romantic relationships. Additionally, the study seeks more detailed information based on personal experiences related to partner phubbing behavior, which affects romantic relationship satisfaction. A phenomenological design, one of the qualitative approaches, was utilized in the study. The research sample consisted of 15 participants (10 women and five men aged between 21 and 29 years (X= 26.6), who had been in a romantic relationship for at least one month. The study group was selected using criterion sampling, one of the purposive sampling methods. Participants included students and/or working individuals at the associate, undergraduate, and graduate education levels. Semi-structured, face-to-face interviews were conducted with each participant. The findings were analyzed in detail based on codes and categories, resulting in 13 distinct themes. The findings revealed that smartphone usage has become a common practice within relationships and negatively affects interactional factors (emotional, communicative, and relational effects). It was observed that partners turning to their smartphones during leisure time or moments without social interaction reduced the quality of time in romantic relationships, weakened emotional bonds, and led to communication breakdowns. This situation was found to generate feelings of exclusion and neglect in individuals exposed to partner phubbing, triggering negative emotions such as stress, anger, anxiety, and frustration. The study concluded that partner phubbing disrupts communication and causes distractions, lowering relationship satisfaction levels. Partner phubbing behavior was also found to be distracting during daily or planned activities, negatively impacting relationship satisfaction and emotional bonds. Couples predominantly employed strategies like "phone restrictions" in response to partner phubbing behavior and sought to create more quality time in their relationships through social media detoxes and disabling notifications. In conclusion, partner phubbing behavior emerged as a significant factor that threatens relationship satisfaction. The findings were analyzed and discussed, considering the relevant literature. Finally, theoretical and practical implications and suggestions for future research were presented.