Tekst, który tu przedstawiamy, dzieli się na dwie części. Pierwsza skupia się wokół tzw. paradygmatu braterstwa, utożsamiając z nim klucz interpretacyjny zjawisk społecznych, który potrafi zrozumieć nieuniknione napięcie między wolnością a równością. Paradygmat braterstwa zakłada poszukiwanie przez papieża całej serii aporii, które kryją się za słowami i pojęciami, jakie na przestrzeni czasu nabrały niejako rozmytego znaczenia z powodu zmasowanego ich używania. Jednym z takich słów jest «populizm». Cienkiej linii granicznej, która oddziela dwa światy pojęciowe: populizmu i ludowości, poświęcona jest druga część naszego artykułu. I to tu wchodzi w grę pojęcie «ludu», jedno z najbardziej nadużywanych pojęć w historii myśli politycznej. Postawiliśmy sobie zagadnienie, czy posługiwanie się pojęciem «ludu» oznacza rozpatrywanie podmiotu jednego, zwartego, jednorodnego, odmienianego w liczbie pojedynczej, co skądinąd narzuca język włoski, czy też nie chodzi o podmiot poliarchiczno-plurarchiczny, wieloznaczny, bogaty w zabarwienia, składający się z systemów i podsystemów, z osób indywidualnych i komórek społecznych do tego stopnia, że z konieczności należy odmieniać go w liczbie mnogiej, jak to jest w języku angielskim: the people