This study aimed to evaluate the clinical characteristics of feline hyperthyroidism—the most common endocrine disorder in older cats—and to compare the therapeutic efficacy of methimazole and radioactive iodine treatments. Feline hyperthyroidism typically results from adenomatous hyperplasia or benign thyroid adenoma and is characterized by clinical signs such as weight loss, polyphagia, and polyuria/polydipsia. Fourteen cats diagnosed with hyperthyroidism were divided into two groups and treated with methimazole (Group I) or radioactive iodine (Group II). Blood samples were collected at weeks 0, 2, 12, and 24, and serum T4, ALT, ALP, total cholesterol, creatinine, and body weight were assessed. Data were analyzed using a mixed linear model to evaluate within-group changes and between-group differences over time. Both treatments were effective in improving thyroid hormone levels and metabolic parameters. However, radioactive iodine produced a faster and more pronounced reduction in T4 concentration, quicker normalization of cholesterol levels, and greater improvement in body weight. Methimazole showed a more gradual hormonal decline and required ongoing monitoring and dose adjustments. In conclusion, both methimazole and radioactive iodine were effective options for managing feline hyperthyroidism. Radioactive iodine may be preferred when rapid hormonal control is required, whereas methimazole remains suitable for patients requiring gradual adjustment. Monitoring of hepatic and renal functions is recommended for both treatment approaches.

Bu çalışma, kedilerde en sık görülen endokrin hastalık olan hipertiroidizmin klinik özelliklerini ve tedavi seçeneklerini değerlendirerek metimazol ile radyoaktif iyot tedavisinin etkinliğini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Hipertiroidizm genellikle yaşlı kedilerde adenomatöz hiperplazi veya benign tiroid adenomu sonucu ortaya çıkmakta ve kilo kaybı, polifaji, polidipsi/poliüri gibi belirgin klinik belirtilerle seyretmektedir. Çalışmada hipertiroidizm tanısı konmuş 14 kedi iki gruba ayrılarak metimazol (Grup I) ve radyoaktif iyot (Grup II) tedavileri uygulanmıştır. Kedilerden 0., 2., 12. ve 24. haftalarda kan örnekleri alınmış; T4, ALT, ALP, kolesterol, kreatinin ve canlı ağırlık ölçümleri değerlendirilmiştir. Veriler karma doğrusal model kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, her iki tedavinin de tiroid hormonlarını ve metabolik parametreleri düzeltmede etkili olduğunu göstermiştir. Radyoaktif iyot tedavisi, özellikle T4 düşüşü, kolesterol normalizasyonu ve canlı ağırlık artışı açısından daha hızlı ve belirgin bir yanıt sağlamıştır. Metimazol tedavisinde ise hormon düşüşünün daha kademeli olduğu, uzun süreli takip gerektirdiği belirlenmiştir. Sonuç olarak, her iki tedavi yöntemi de hipertiroidizmin kontrolünde etkili bulunmuş; hızlı hormon kontrolü gereken durumlarda radyoaktif iyot tedavisinin öncelikli bir seçenek olabileceği, metimazol tedavisinde ise düzenli takip ve doz ayarlamasının kritik olduğu önerilmiştir. Ayrıca tedavi planlamasında böbrek ve karaciğer fonksiyonlarının yakından izlenmesi gerektiği vurgulanmıştır.