The aim of this study is to investigate whether the use of digital instructional materials in the Religious Culture and Moral Knowledge course has an effect on students' academic achievement and course motivation and if so, to determine the extent of this effect. The research was conducted using a mixed-method approach, and an explanatory sequential design, in which quantitative and qualitative data were collected consecutively, was preferred. While forming the study group, a purposive sampling method was used in accordance with the structure of the research. The study group of the research consists of 54 sixth-grade students studying at a middle school in the central district of Afyonkarahisar during the 2023–2024 academic year. Of these students, 27 are in the experimental group and 27 are in the control group. The implementation was carried out on the second unit of the 6th grade Religious Culture and Moral Knowledge course, titled "Prayer." The quantitative data of the research were collected using the "Prayer Unit Achievement Test" prepared by the researcher and the "Religious Culture and Moral Knowledge Course Motivation Scale" developed by Çelik (2016), while the qualitative data were obtained through structured observation and a focus group interview conducted with students in the experimental group. The quantitative data were uploaded to a statistical software program and analyzed using descriptive analysis, dependent and independent groups t-tests, and the Wilcoxon Signed-Rank Test (WSRT) and the Cohen d test for the effect size tests. For the analysis of qualitative data, the content analysis method was used. As a result of the research, it was found that the use of Web 2.0 tools and digital materials in lessons positively contributes to academic achievement. Similarly, it was concluded that motivation scores, which were similar at the beginning, differed in favor of the experimental group at the end of the implementation. The qualitative data of the research also support the quantitative data. According to the findings obtained from the interviews and observation notes, it can be said that students exhibit a positive attitude towards digital materials, find digital materials interesting and useful, and believe that these materials contribute to reinforcing what is learned. Additionally, digital materials play an important role in identifying learning gaps and ensuring that all students actively participate in the lesson. However, it was observed that in lessons where digital materials are used, students experience anxiety about giving wrong answers, hesitate due to fear of being mocked by their peers, and become bored when the duration is prolonged. These issues can be considered among the limitations of using digital materials.

Bu araştırmanın amacı, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde dijital öğretim materyalleri kullanımının öğrencinin ders başarısına ve ders motivasyonuna etkisinin olup olmadığını, varsa ne düzeyde bir etkisinin olduğunu araştırmaktır. Araştırma karma yöntemle yürütülmüş olup nicel ve nitel verilerin art arda toplandığı açımlayıcı sıralı desen tercih edilmiştir. Çalışma grubu oluşturulurken, araştırmanın yapısına uygun olarak amaçsal örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2023 2024 eğitim öğretim yılında Afyonkarahisar Merkez ilçeye bağlı bir ortaokulun 6. sınıfında öğrenim gören 54 öğrenci oluşturmaktadır. Bu öğrencilerin 27'si deney 27'si ise kontrol grubundadır. Uygulamalar Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi 6. sınıf 2. Ünite olan "Namaz" ünitesi üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın nicel verileri; araştırmacı tarafından hazırlanan "Namaz Ünitesi Başarı Testi" ve Çelik (2016) tarafından geliştirilen "DKAB Dersi Motivasyon Ölçeği" ile, nitel veriler ise yapılandırılmış gözlem ve deney grubu öğrencileriyle yapılan odak grup görüşmesiyle toplanmıştır. Nicel veriler, veri istatistik programına yüklenerek betimsel analiz, bağımlı ve bağımsız gruplar t-testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar (WİS) testi ve etki büyüklüğü testlerinden Cohen d testi uygulanarak analiz edilmiştir. Nitel verilerin analizinde ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; derslerde Web 2.0 araçlarını ve dijital materyalleri kullanmanın akademik başarıya olumlu katkı sağladığı görülmüştür. Aynı şekilde başlangıçta benzer olan motivasyon puanlarının, uygulama sonunda deney grubu lehine farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın nitel verileri de nicel verilerini destekler niteliktedir. Görüşme ve gözlem notlarından elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin dijital materyallere karşı olumlu bir tutum sergilediklerini, dijital materyalleri ilgi çekici ve faydalı bulduklarını ve bu materyallerin öğrenilenleri pekiştirmeye katkı sağladığını düşündüklerini söylemek mümkündür. Ayrıca dijital materyaller eksik öğrenmelerin tespitinde ve bütün öğrencilerin aktif olarak derse katılmasında da önemli rol oynamaktadır. Bununla beraber dijital materyallerin kullanıldığı derslerde öğrencilerin yanlış cevap verme kaygısı içerisinde olduğu, arkadaşlarının alay edeceğini düşünerek çekindiği ve süre uzadığında öğrencilerin sıkıldığı gözlemlenmiştir. Bu hususlar da dijital materyal kullanımının sınırlılıkları arasında sayılabilir.