Ο δάκος της ελιάς, Bactrocera oleae (Gmelin), είναι το πιο επιβλαβές έντομο των ελαιοκαλλιεργειών. Η επιτακτική ανάγκη για την ανάπτυξη εναλλακτικών, αποτελεσματικών και ψιλικών προς το περιβάλλον μεθόδων ελέγχου του παρασίτου έδωσε νέα ώθηση στην έρευνα και τη μελέτη του σε μοριακό και γενετικό επίπεδο. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η κυτταρογενετική χαρτογράφηση του γονιδιώματος του εντόμου. Στα πλαίσια του στόχου αυτού, επιτεύχθηκε η απομόνωση και η ταυτοποίηση 10 κλωνοποιημένων αλληλουχιών της cDNA βιβλιοθήκης του δάκου. Ο καθορισμός της αλληλουχίας αυτών των EST (expressed sequence tags) δεικτών έδωσε τη δυνατότητα σύγκρισής τους με άλλες ήδη γνωστές αλληλουχίες των βάσεων δεδομένων, με αποτέλεσμα να εκτιμηθεί η λειτουργία των αντίστοιχων γονιδίων σύμφωνα με τις παρατηρούμενες ομολογίες. Ακολούθως, δύο από αυτούς τους τυχαίους κλώνους χαρτογραφήθηκαν με την τεχνική της in situ υβριδοποίησης στους βραχίονες των πολυταινικών του χρωμοσωμάτων, προσδιορίζοντας την κυτταρογενετική θέση των γονιδίων hsp70 και CDK5 που υποδηλώνουν αντίστοιχα.