Η Στέβια (Stevia rebaudiana, Bertoni, Οικογ. Asteraceae), είναι ένα τροπικό πολυετές είδος με καταγωγή την Παραγουάη όπου οι τοπικές φυλές χρησιμοποιούσαν τα φύλλα του ως γλυκαντική ουσία. Ανακαλύφθηκε το 1887, αλλά καλλιεργείτε ως ετήσιο σε αρκετές χώρες, (Καναδά, Κίνα, Ισραήλ, Βραζιλία, κ.α.) από το 1980. Στην Ελλάδα δοκιμάζεται πειραματικά (2006, 2007) ως εναλλακτική καλλιέργεια σε περιοχές όπου εγκαταλείπεται ο καπνός. Κύρια χρήση της Στέβιας αποτελεί ένα από τα γλυκοσίδια που περιέχονται στα φύλλα της, η Στεβιοσίδη, έως 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, σχεδόν δίχως θερμίδες, εξαιρετικό υποκατάστατο της ζάχαρης σε κάθε χρήση της και των συνθετικών γλυκαντικών για τους διαβητικούς. Ακόμη, χρησιμοποιείται στην παραγωγή φυσικής πράσινης χρωστικής τροφίμων - ζαχαροπλαστικής, γιββεριλλίνης, κ.α. Στο Αγρόκτημα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Βελεστίνο, το έτος 2006, αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα - εκλεκτικότητα 9 ζιζανιοκτόνων, από τα οποία 8 ήταν προφυτρωτικά - PRE [aclonifen, acetochlor, fluometuron, dimethanamid, pendimethalin, prometryn, napropamide], 1 προσπαρτικό ενσωματούμενο - PPI [trifluralin] και 1 ήταν μεταφυτρωτικό - POST [imazamox]. To πειραματικό σχέδιο ήταν πλήρεις τυχαιοποιημένες ομάδες (RCB) με τρεις επαναλήψεις για κάθε επέμβαση. Το μέγεθος του κάθε πειραματικού τεμαχίου ήταν 2,3 χ 4,4 = 10m2 σε 3 επαναλήψεις των 10 τεμαχίων η κάθε μία, συνολικά 30 τεμαχίων. Μεταξύ των επαναλήψεων υπήρχε διάδρομος 2 m και των πειραματικών τεμαχίων 1 m. Κάθε πειραματικό τεμάχιο είχε 36 φυτά σε τρεις γραμμές σε αποστάσεις μεταφύτευσης 30*75cm. Συνολικά τα φυτά που φυτεύτηκαν ήταν 36*30 = 1080. Η αποτελεσματικότητα των ζιζανιοκτόνων αξιολογήθηκε στις 15 και 30 μέρες από τη μεταφύτευση (ΜΑΜ) ως επί της % έλεγχος των ζιζανίων και η εκλεκτικότητα με τα φυτά που επιβίωσαν, το ύψος / φυτό Στέβιας στις 40 - 80 ΜΑΜ, το χλωρό - ξηρό βάρος των φύλλων και των βλαστών 80 ΜΑΜ και κατά τη συλλογή (περίπου 110 ΜΑΜ). Ο έλεγχος των ζιζανίων κατά ζιζανιοκτόνο ήταν acetochlor (96%), fluometuron (94%), trifluralin (93%), dimethanamid (92%), prometryn (91%), pendimethalin (89%), napropamide (89%), aclonifen (87%), imazamox (80%). Τα trifluralin, napropamide, dimethanamid, prometryn, pendimethalin, παρουσίασαν την μικρότερη φυτοτοξικότητα, τα aclonifen, imazamox ελαφρά υψηλότερη, ενώ αντίθετα τα fluometuron και acetochlor, ήταν σχεδόν καθολικά φυτοτοξικά. Το ύψος των φυτών στις 40 και 80 ΜΑΜ, το χλωρό - ξηρό βάρος φύλλων και βλαστών στις 80 ΜΑΜ και κατά τη συλλογή δεν επηρεάστηκαν από τα εκλεκτικά ζιζανιοκτόνα. Συμπερασματικά, τα trifluralin, napropamide, dimethanamid, prometryn, pendimethalin και aclonifen φαίνεται να είναι ικανοποιητικά εκλεκτικά στη Στέβια.