Το νερό έρµατος χρησιμοποιείται από τα πλοία για την σωστή ευστάθεια στην πλεύση. Ωστόσο έχει αποδειχτεί ότι προκαλείται ρύπανση στα θαλάσσια ύδατα λόγω της μεταφοράς υδρόβιων οργανισμών µέσω των δεξαμενών έρµατος από πλοία. Για τον λόγω αυτό το 1988 ο IMO, ο Διεθνής Οργανισµός Ναυσιπλοΐας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ανέλαβε τις προσπάθειες για την αντιμετώπιση του προβλήματος . Μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να αναπτύξει και να θεσπίσει ένα πλαίσιο από διεθνείς κανόνες που ασχολούνται με τις μεθόδους επεξεργασίας έρματος και των επιπτώσεων στο οικοσύστημα για αντιμετώπιση για την εξυγίανση του προβλήματος. Στις 13 Φεβρουαρίου του 2004 εγκρίθηκε ομοφώνα η Διεθνής Σύμβαση για τον Έλεγχο και Διαχείριση Θαλασσιού Έρµατος και Ιζημάτων του προέρχονται από πλοία (BWMC 2004), και καθορίστηκε σαν τελική ημερομηνία εφαρμογής των κανονισμών το έτος 2016. Πιο συγκεκριμένα στην εργασία που ακολουθεί αρχικά θα γίνει προσπάθεια ορισμού και κατανόησης του προβλήματος, έπειτα θα παρατεθεί ανάλυση των επιπτώσεων στο οικοσύστημα ώστε να γίνουν κατανοητές οι ζημίες που προκαλούνται. Μετά θα επακολουθήσει μια μελέτη των Διεθνών κανονισμών διαχείρισης έρματος που έχουν παρθεί για την υλοποίηση των λύσεων. Επιπροσθέτως θα δοθούν παραδείγματα απαιτήσεων και κανονισμών συγκεκριμένων χωρών. Και τέλος ένα ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της παρούσας εργασίας είναι η περιγραφή των μεθόδων διαχείρισης και επεξεργασίας έρματος που είναι αναφορικά η σειριακή ανταλλαγή, η υπερχείλιση, και η επεξεργασία στο πλοίο.