Ιστορικά, οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούσαν όλες τους τις δυνάμεις στο να παράγουν προϊόντα δίνοντας ελάχιστη σημασία στους τρόπους με τους οποίους αυτά τα προϊόντα φτάνουν στον τελικό καταναλωτή. Η “Αλυσίδα Εφοδιασμού” παρέμενε μία αφηρημένη έννοια και τα “Logistics” ήταν ένας όρος που δεν χρησιμοποιούνταν συχνά στα πλαίσια των επιχειρήσεων. Η διανομή ήταν ένα αναπόφευκτο κόστος για τις επιχειρήσεις και σήμαινε την μεταφορά, η οποία δεν απαιτούσε ιδιαίτερες ικανότητες και δεν χρειαζόταν και μεγάλη προσοχή. Ο Drucker, αναγνωρίζοντας την κατάσταση στα 1962 περιέγραψε την φυσική διανομή ως “την σκοτεινή περιοχή της οικονομίας” και υποστήριξε πως “αυτή είναι η πιο παραμελημένη, αλλά ταυτόχρονα η πιο πολλά υποσχόμενη περιοχή για τις επιχειρήσεις”.