Αυτή η εργασία αναλύει τις προσπάθειες του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO) για τον μετριασμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της ναυτιλιακής βιομηχανίας μέσω των Πράσινων Κανονισμών και του Δείκτη Έντασης Άνθρακα (CII). Διερευνά την ιστορική εξέλιξη της εστίασης του ΙΜΟ στην προστασία του περιβάλλοντος και εξετάζει πώς οι Πράσινοι Κανονισμοί αντιμετωπίζουν τις εκπομπές άνθρακα, την ενεργειακή απόδοση και τη ρύπανση. Η εργασία εξετάζει, επίσης, τα νομικά πλαίσια που υποστηρίζουν αυτούς τους κανονισμούς και διερευνά βασικές πτυχές του CII, συμπεριλαμβανομένου του υπολογισμού, του συστήματος βαθμολόγησης και των νομικών επιπτώσεων. Η εργασία ολοκληρώνεται αξιολογώντας τις πρόσφατες αλλαγές και τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις στους κανονισμούς του ΙΜΟ, προσφέροντας πληροφορίες για τον αντίκτυπό τους στη ναυτιλιακή βιομηχανία και στο ναυτικό δίκαιο. Η έρευνα αντλείται από διαφορετικές πηγές, συμβάλλοντας σε συζητήσεις σχετικά με την περιβαλλοντική βιωσιμότητα του κλάδου.