The concept of repetition is mainly developed by the theoretical realms of philosophy, literature and psychoanalysis. This thesis aims to reclaim repetition from theoretical realms of these mediums and to originate a link between repetition and architectural praxis as a drive of cognitive process and methodological execution. In this point, Enric Miralles' architecture provides a substantial ground to seek repetitional operations. The concept of repetition enters Miralles' architectural operations as a method, or as a tool, necessary to perform his architecture. It is an indispensable part of his modus operandi. The `systematic repetition` that he adopts within his practice is a composition of two main components, namely `procedural` and `act of repetition;` the former refers to repetition of the same form through different projects, while the latter refers to the repetition of the same sketch over and over again. Miralles' performance of repetitional procedures and acts is operational within architectural praxis and it holds the power to transform its process, and in turn, its object. Within this context, repetition concept, having a major role in Miralles' working method, is investigated in relation to its status under Michael Hays' discussion of architectural late avant-garde. Since repetition concept of Miralles is directly related with Deleuze's theoretical disclosures on the subject, an additional framework is drawn under Deleuzean perspective. In this light, in the scope of this study, architectural drawings and sketches of Enric Miralles are subjected to analysis to demonstrate the potentiality of repetition in practical execution.

Tekrar kavramı, temel olarak, felsefe, edebiyat ve psikanaliz teorileri tarafından incelenmiş ve geliştirilmiştir. Bu tez, `tekrar` ı bu ortamların teorik alanlarından geri kazanıp, bilişsel sürecin ve metodolojik icranın bir yolu olarak, `tekrar` ve mimarlık praksisi arasında bir bağ oluşturmayı amaçlar. Bu noktada, Enric Miralles'in mimarlığı `tekrar` ile ilgili süreçleri araştırmada önemli bir zemin sağlar. `Tekrar` kavramı Miralles'in mimari uygulamalarına, mimarlığını sürdürmesinde gerekli bir metot ya da bir araç olarak girer. Onun `çalışma metotu` nun ayrılmaz bir parçasıdır. Miralles'in pratiğinde benimsediği `sistematik tekrar,` `prosedürel tekrar` ve `eylem olarak tekrar` olmak üzere iki ana bileşenden oluşur. `Prosedürel tekrar` aynı formun farklı projelerde tekrarını işaretlerken, `eylem olarak tekrar` aynı eskizin defalarca tekrarını ifade eder. Miralles'in `tekrarsal` süreç ve eylemleri, mimarlık pratiğinde uygulanabilir olmasıyla, kendi sürecinin yanında, nesnesini de dönüştürecek gücü elinde tutar. Bu bağlamda, bu çalışma Miralles'in çalışma metotunda önemli bir yer tutan `tekrar` kavramını, Michael Hays'in Mimari Geç Avangard tartışmasındaki yeri üzerinden inceler. Miralles'in `tekrar` kavramı direkt olarak Deleuze'ün bu kavram üzerine geliştirdiği teorisi ile ilişkili olduğundan; Deleuzeyen bir perspektiften, ek bir çerçeve oluşturur. Bu bilgiler ışığında, Enric Miralles'in mimari çizimleri ve eskizleri üzerinden, pratiğe dair uygulamalardaki potansiyelini deneylemek amacıyla analiz yapar.

133