Îman konusu, temel hadis kaynaklarında geniş bir şekilde yer almış, îman ile ilgilirivayetlere farklı yorumlar yapılmıştır. İlgili rivayetler bağlamında “îmanın tanımı”,“îman-amel ilişkisi”, “îman-İslam meselesi”, “îmanda artma ve eksilme” ve “îman vebüyük günah problemi” ile ilgili konular, tarih boyunca Müslümanlar arasında önemlitartışmalara ve bazen de ayrışmalara sebep olmuştur. Bu bağlamda “fakih, imam,şeyh, muhaddis, hafız, allâme” gibi ünvanlarla anılan, 300 civarında eser kaleme alanve İbnü’l-Mülakkın diye bilinen Ebû Hafs Sirâcüddîn Ömer b. Alî b. Ahmed el-Ensârîel-Mısrî (ö. 804/1401) de îman ile ilgili konularda diğer mezheplerle tartışmış onlarıngörüşlerine cevap ve reddiye niteliğinde açıklamalarda bulunmuştur. İbnü’l-Mülakkın’ınhadis alanında yaptığı çalışmalardan biri de Sahîh-i Buhârî üzerine yazdığı et-Tavzîh liŞerhi’l-Câmii’s-Sahîh adlı şerhidir. Bu çalışmada bu şerh bağlamında onun îmanla ilgiligörüşleri incelenecektir.