Bu tez çalışması, Suudi Arabistan ile İran münasebetlerinde ayyuka çıkan tenakuzun nedenlerini ve bunun sonucu olarak Yemen'de sergilenen güç mücadelesini tetkik etmeyi geye edinmektedir. Her iki devletin de birçok kalemden menfaat sağlayabilmek için, mezhebi siyasallaştırarak bir araç haline getirmelerinin bölgede ve Yemen'de nelere mal olduğu gözler önüne serilmektedir. Tabi tüm bunlar, araçsalcılık ve inşacılık yaklaşımları minvalinde tahlil edilmiştir. 1979 İran Devrimini, 2003 Irak'ın İşgalini ve 2011 Arap Baharını takip eden hadiseler, söz konusu politik mezhepçiliğin tırmanış evreleri olarak ifade edilirken, Suudi Arabistan ile İran'ın amansız güç mücadelesi silsilesinin, Yemen ve diğer çökmüş devletlerin topraklarında nasıl sahnelendiği izah edilecektir. Yine bu çalışma, Yemen topraklarında 2004 senesinde baş gösteren Hûsî isyanının faillerinin ortaya koyduğu Hûsî hareketini tarihsel, siyasî ve dinî çerçevede irdelemeyi, bu Arap Baharı ismi ile müsemma olmuş, tüm Ortadoğu'daki devletleri hedef almış ve bu coğrafyaya kan ile gözyaşından başka bir şey getirmemiş olan söz konusu kaos sürecinden bu yana ülkeyi demir yumrukla idare eden Ali Abdullah Salih'e karşı Yemen'de başlatılan siyasi değişim taleplerinden, Ali Abdullah Salih'in iktidardan indirilmesine; toplumun her kesiminden teşekkül ettirilen Ulusal Diyalog Konferansı'ndan, meseleyi mezhepleştirirek Suudi Arabistan öncülüğündeki uluslararası operasyona kadar, Yemen'deki durumu analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu analizin sıhhati için, Şii kökenli Husilere desteğini hiç esirgemeyen İran ile hükümete ve kendine yakın inanç gruplarına destek veren Suudi Arabistan'ın da bu süreçteki hususi rollerine önem atfedilerek detaylıca değinilmektedir. Dolayısıyla Yemen meselesi, farklı bir bakış açısıyla yeniden güncel bir analize ihtiyaç duymaktadır.