Molla Sadrâ’ya göre Tanrı, bilen, her şeyi kuşatan ve kulları üzerinde kahredici güce sahip bir varlıktır. Tanrı’nın varlığı herhangi bir şeye bağlı değildir, onun varlığı kendisidir. O, mutlak varlıktır. Tanrı, bir nitelikle nitelendirilemez, bir vasıfla vasıflandırılamaz ve bir tanımla tanımlanamazdır. O, bir kanıtla tanınmayıp, bir ölçüyle ölçülemezdir. Tüm bunların aksine Tanrı, nuru ile her nur ve gölgeyi görünür kıldığı gibi hayatı ile de her şeyi diri kılmaktadır. Çünkü o, her şeyin üzerine delildir (Sadrâ, 2017a: 101). Fakat Molla Sadrâ’ya göre Tanrı’yı anlamanın ve ona ulaşmanın imkânı ve yöntemi vardır. Tanrı’ya ulaşma ve onu tecrübe etme noktasındaki sınırlılıklar karşısında Tanrı’nın anlaşılabilmesi için içsel bir yoğunlaşma gerekmektedir. Bu doğrultuda Molla Sadrâ’nın Tanrı anlayışının mistisizm ile olan bağı ise mistisizmin, Tanrı ile içten ve kişisel bir bağ kurma olarak tanımlanmasından kaynaklanmaktadır. Bu çalışmanın amacı Molla Sadrâ’nın Tanrı anlayışını açıklamak ve Tanrı kavramının mistisizm ya da tasavvuf bağı ile kavranabilir olduğu gözler önüne serilerek, özgün bir çalışma ortaya koymaktır. Tüm bunların yapılabilmesi için, onun Âriflerin İksiri, Arş’a Ait Hikmetler, Cahiliye Putlarını Kırmak, İlahi Tecelliler, Metafiziğe Giriş: Kitâbü’l Meşâ’ir ve Kalbin Uyanışı adlı yapıtları temel alınmakta ve faydalanılmaktadır. Dolayısıyla bu eserlerde Molla Sadrâ’nın Tanrı anlayışı çeşitli kavram ve sıfatlar üzerinden anlatılmaya çalışılmaktadır. Bu kavram ve sıfatlar ise onun Tanrı anlayışının, mistik tecrübe ile irdelenmesi noktasında bir nevi taşıyıcı sütun mahiyetini taşımaktadırlar.