Bu araştırmanın amacı kadın okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile okul iklimi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Betimsel bir araştırma olan bu çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Karaman il merkezinde (anaokulu, ilkokul, ortaokul, lise) görev yapan 8 kadın okul müdürü, 17 kadın okul müdür yardımcısının görev yaptığı, 25 okulda görev yapan 651 öğretmen oluşturmaktadır. Bu araştırmada, öğretmenlerin demografik bilgilerini toplamak amacıyla kişisel bilgi formu, Taş, Çelik ve Tomul (2007) tarafından geliştirilen Liderlik Tarzı Davranış Ölçeği LTDÖ ve Canlı, Demirtaş ve Özer (2018) tarafından geliştirilen Okul İklimi Ölçeği (OİÖ) kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin normal dağılım sağladığı görülmüştür. Bu kapsamda, cinsiyet ve medeni durum açısından farklılaşma durumu bağımsız örneklem t-testi ile incelenmiştir. Bunun yanında yaş, kıdem yılı, eğitim durumu ve branşı değişkenine göre farklılaşma durumunu incelemek üzere tek tönlü varyan analizi kullanılmıştır. Ayrıca kadın okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile okul iklimi arasındaki ilişkinin saptanmasına yönelik Pearson momentler çarpımı korelasyon analizi ve kadın okul yöneticisinin sergilediği liderlik stilinin, okul ikliminin anlamlı bir yordayıcısı olup olmadığını saptamaya yönelik çoklu doğrusal Regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, kadın okul yöneticilerinin genellikle otokratik liderlik ve serbest bırakıcı liderlik davranışları gösterdikleri saptanmıştır. Kadın okul yöneticilerinin görev yaptıkları okullardaki iklim incelendiğinde ise genellikle liderlik ve etkileşim ortamının iyi düzeyde oluşturulduğu görülmektedir. En son olarak kadın okul yöneticilerinin liderlik stillerinin okul iklimi üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu tespit edilmiştir. Kadın yöneticilerin önlerinde çok fazla rol model liderlik yapacak kadın yönetici bulunmamaktadır. Kadınların önlerindeki cam tavan, cam duvar ve kraliçe arı sendromu gibi engellerin kaldırılması ve daha çok kadının yönetici olarak görev alması gerekmektedir.

The aim of this research is to examine the relationship between the leadership styles of women school administrators working in Karaman province and district center (kindergarten, primary school, secondary school, high school) and organizational climate. Relational screening model was used in this descriptive research. The population of the research consists of 8 female school principals and 17 female assistant school principals working in Karaman province (kindergarten, primary school, secondary school, high school) in the academic year 2019-2020, and 651 teachers working in these schools. Within the scope of this study, all teachers were reached. In this research, the personal information form, the Leadership Style Scale developed by Taş, Çelik and Tomul (2007), and the School Climate Scale developed by Canlı, Demirtaş and Özer (2018) were used to collect data. Parametric tests were used. T-test was used to determine the significant difference in terms of gender and marital status, and the One Way ANOVA test was used to find out the significant difference in age, education status, seniority year and branch variable. Additionally, Multiple Linear Regression Analysis was conducted to determine whether the leadership style exhibited by the female school principal is a significant predictor of the school climate. According to the results of the research, it was pointed out that laissez faire and authocratic lidership styles are more common. Additionally, it was seen that leadership and iteraction among people created as a school climate. Finally, it was observed that the leadership styles of female school administrators were a significant predictor of the school climate. There are not many female school administrtors who lead them as a role model. The obstacles such as glass-ceiling, glass-wall and queen bee syndrome infront of women should be removed and more women should be working as managers.

139