Şimdi’yi ve geçmişi kurgularken başvurulan bütün roman unsurlarını gelecek kurgulamak için kullanma; ütopya, karşı-ütopya (distopya), bilim-kurgu vb. roman türlerinin ortaya çıkışında etkilidir. Var olan toplumsal şartların gelecekte daha vahim sonuçlar doğurmuş bir çatışma unsuru olarak ortaya konması distopik kurguların temel çıkış noktasıdır. Bu nedenle distopik romanlarda modern dönem sonrası ortaya çıkan toplumsal ve bireysel sorunların ne kadar büyüyebileceğine dair kurgusal bir öngörü hâkimdir. Aldous Huxley’in Cesur Yeni Dünya, George Orwell’in 1984, Franz Kafka’nın Dava, Ursula K. Leguin’in Mülksüzler adlı romanları bu türün önemli örnekleridir. Türk edebiyatında distopik roman türünün örneklerine sık rastlanmaz. Tahsin Yücel’in Gökdelen romanının yanı sıra Kaan Arslanoğlu’nun Sessizlik Kuleleri 2084 bu türün edebiyatımızdaki sayılı örneklerindendir. Roman, George Orwell’in 1984’üyle kurduğu isim akrabalığı dışında, bilim kurgunun olanaklarını kullanan karanlık bir gelecek kurgusu özelliği de gösterir. Sessizlik Kuleleri 2084, zaman, mekân, olay, kişiler düzleminde geleceğe dair karamsar bir tahayyülü, yazma zamanının yani şimdiki zamanın eleştirisini yapmak üzere kurgular. Roman, bilim-kurgusal fantezilerle süslenmiş; ancak dil ve anlatım açısından bu düzlemden uzaklaşarak sorgulayıcı bir bakış açısının ve tematik vurguların tercih edildiği bir kurguya sahiptir. Bu çalışmada Kaan Arslanoğlu’nun distopik bir roman örneği olan Sessizlik Kuleleri 2084’ü, yapısal ve tematik yönlerinin yanı sıra modernist süreçle ilişkisi açısından da analitik bir şekilde değerlendirilmeye çalışılmaktadır.