Bu tez, post-truth çağda dijital diplomasi olarak tanımlanan hakikat söylemini, Uluslararası İlişkiler ekseninde incelemeyi amaç edinmiştir. Teknolojik gelişmeler iletişimde dijitalleşmeyi yaygınlaştırarak diplomatik ilişkileri, gelenekselden dijital platformlara yeni iletişim araçlarının tercih edildiği bir sürece bırakmıştır. Dijitalleşmeyle birlikte doğru veya yanlış her türden bilgi kolayca yaygınlaşmaktadır. Bilgi sunumundaki bu değişim ile sosyal medya ve çevrimiçi uygulamalar üzerinde doğru olduğu kadar sahte haberler, dezenformasyon ve manipüle edilmiş görseller olarak dolaşıma sokulmaktadır. Uluslararası ilişkilerde kullanılan dijital diplomasi uygulamalarında da sıkça dezenformasyon yaşanmaktadır. Gerçek ile kurgulanan arasında sınırların kalkması ve kurgunun manipüle edilerek gerçekmiş gibi sunulması hakikatin, söylemler üzerinden yeniden inşa edilmesini olanaklı hale getirmiştir. Çalışma kapsamında, hakikat kavramı tarihsel süreç içerisinde ele alınarak tanımlanmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmaktadır. Literatür taraması yapılan çalışmada örnek olay analizi tekniği kullanılarak bilgilerin gerçekliği analiz edilmiştir. COVID-19 pandemisi, Rusya-Ukrayna Savaşı ve İsrail-Filistin (Gazze) çatışması hakkında dijital medyada yürütülen dezenformasyon stratejileri, çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çalışmada devletlerin ve çeşitli siyasal aktörlerin, uluslararası kamuoyu nezdinde meşruiyet üretme, algıyı yönetme ve bilgiyi manipüle etme pratikleri açıklanmaktadır. Çalışma kapsamında günümüz dünyasında hakikatin, evrensel bir gerçeklik olmaktan ziyade, dijital platformlarda inşa edilen değişken ve araçsal bir olguya dönüştüğü analiz edilmektedir.