Bireyin çalışmakta olduğu kuruma karşı oluşturduğu olumsuz tutum, öfke, utanç, sıkıntı, küçük görme, zor beğenme, başkaları hakkında olumsuz ifadeler kullanma gibi negatif duygular olarak tanımlanan “sinizm”, aynı zamanda örgütsel amaçlara ulaşmada örgüt-çalışan uyumsuzluğuna yol açan, örgütsel bütünlüğü bozabilen bir durumdur. Çoğu bilim adamı; yaş, cinsiyet, eğitim durumu, medeni durum, gelir, çalışma süresi gibi demografik değişkenleri örgütsel sinizmi etkileyen bireysel faktörler olarak belirlemişlerdir. Bu düşünceden yola çıkarak bu çalışmada; uygulama alanı olarak seçilen bir kamu hastanesinde görev yapan personelin örgütsel sinizm algılarının demografik unsurlara göre anlamlı farklılıklar gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak; ilk bölümde sosyo-demografik özelliklerinden oluşan 8 maddelik soru, ikinci bölümde ise çalışanların örgütsel sinizm düzeyini tespit etmek için Brandes (1997) tarafından geliştirilen ve daha sonra Erdost vd. (2007) tarafından Türkçe’ye çevrilen 14 maddelik “Örgütsel Sinizm Ölçeği” kullanılmıştır. Toplamda 386 katılımcı ile gerçekleştirilen çalışma sonucunda, çalışanların örgütsel sinizm algılarında; eğitim durumu, aylık gelir düzeyleri ve gelirini yeterli bulup-bulmama durumuna göre anlamlı bir farklılık bulunamamışken, cinsiyet, medeni durum, meslek grupları, yaş ve kurumdaki hizmet süresi gibi diğer demografik değişkenlere göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.