Bu çalışma, Türkiye'de muhafazakârlığın anlamsal ve kavramsal dönüşümünü beş kavrama (gelenek, otorite, mülkiyet, değişim, organik toplum) referansla incelemiştir. Siyasi partilerin; özellikleri, liderleri, ajandaları, örgütlenme biçimleri ve iktidarda iken siyasi alanda muhafazakârlık ile ilgili yaptıkları çalışmaların, muhafazakârlığın dönüşümünü anlamak için somut ve gözlemlenebilir veriler sunma imkânı göz önüne alınarak ise, sözü edilen dönüşümü incelerken dört farklı muhafazakâr ve sağ nitelikli siyasi partinin lider söylemleri, programları ve iktidar oldukları dönemlerdeki icraatları temel alınmıştır. Muhafazakârlığın Türkiye'deki dönüşümüne baktığımızda, 1950'lı yıllarda Demokrat Parti (DP) döneminde gelenek, organik toplum, otorite ve değişim kavramları ön planda iken 1965'li yıllarda Adalet Partisi (AP) döneminde ise gelenek, organik toplum, mülkiyet, değişim ve otorite kavramları göze çarpmaktadır. 1980'li yıllarda Anavatan Partisi (ANAP) döneminde ise gelenek, organik toplum ve değişimin ön planda iken günümüzde Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) döneminde gelenek, organik toplum ve otorite gibi kavramlar daha fazla ön plana çıkmaktadır.