Bretton Woods sistemindeki altın standardının 1970'li yılların başlarında çökmesiyle birlikte dalgalı döviz kuru sistemine geçilmiş ve döviz kuru belirleme modelleri ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu çalışmada da orta gelirli (Bangladeş, Brezilya, Çin, Gürcistan, Hindistan, Malezya, Maldivler, Meksika, Peru, Filipinler, Romanya, Rusya, Güney Afrika, Türkiye, Ukrayna) ve yüksek gelirli (Avusturya, Bahreyn, Kanada, Hırvatistan, Çek Cumhuriyeti, Danimarka, Yeni Zelanda, Norveç, Polonya, Birleşik Krallık) ülke gruplarının 1995-2021 dönemi verilerinden yararlanarak Satınalma Gücü Paritesi, Mundell-Fleming Modeli ve son olarak Parasalcı Yaklaşım analiz edilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda orta gelirli ülkelerde Satınalma Gücü Paritesinin geçerli olduğu tespit edilirken, yüksek gelirli ülkelerde tam tersi bir sonuçla karşılaşılmıştır. Akabinde incelenen Mundell-Fleming modelinde ise orta gelirli ülkelerde sonuçların değişkenlere göre farklılık gösterdiği buna karşın yüksek gelirli ülkelerde değişkenler ile döviz kuru arasında eşbütünleşme ilişkisi tespit edilememiştir. Dolayısıyla yüksek gelirli ülkelerde Mundell-Fleming Modeli kabul edilememiştir. Çalışmada Parasalcı Yaklaşım ise iki farklı model kapsamında incelenmiştir. Her iki model kapsamında da orta gelirli ülkelerde Parasalcı Yaklaşım kabul edilirken, yüksek gelirli ülkelerde Parasalcı Yaklaşımın geçerli olmadığı doğrulanmıştır.