Türkiye Cumhuriyeti’nin dış politikası 1923 yılından beri genel olarak statükocu bir anlayış çerçevesinde yürütülmüştür. Her ne kadar dönem dönem komşularla ve diğer ülkelerle küçük çaplı sorunlar yaşanmış olsa da bu sorunlar diplomasi yoluyla çözülmeye çalışılmıştır. Türkiye’nin 2000 yılı sonrasındaki enerji dış politikasının ele alındığı bu çalışmada, neoklasik realist teori ilkeleri doğrultusunda analizler yapılmıştır. Neoklasik realist anlayışın dış politikanın belirlenmesinde ülke içi değişkenlere yaptığı vurgu bu teorinin seçilmesinde etkili olmuştur. 2000 yılı sonrasında Türkiye’de yaşanan olaylar dikkate alındığında, bu teorinin öngörülerinin Türkiye’nin enerji dış politikasındaki etkisinin incelenmesinin alanyazına katkı sunması beklenmektedir. Çalışma konusu olarak Türkiye’nin enerji dış politikasının seçilmesinde; 2000 yılı sonrasında çevre kaygılarının artması nedeniyle fosil yakıtlara karşı oluşan toplumsal tepki (fosil yakıtların ve fosil yakıtla çalışan araçların daha az kullanımı) yenilenebilir enerji alanında yaşanan hızlı değişim, hidrokarbon enerji kaynaklarına sahip olan ülkelerde yaşanan değişimler, Türkiye’nin doğu–batı enerji koridoru olmasına yönelik yaşanan gelişmeler etkili olmuştur. Bu çalışmanın temel amacı, 2000 yılı sonrasında Türkiye’nin enerji dış politikasının ortaya konulmasında rol oynayan ülke içi değişkenlerin belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda, çalışmada Türkiye’nin enerji dış politikasına yön veren iki kurum olan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile Dışişleri Bakanlığı tarafından iv hazırlanan ve internet sitelerinde yayınlanan belgelerin analizine yer verilmiştir. Söz konusu belgelerde; Bakan konuşmaları, Bakanlık açıklamaları, enerji ve çevre haber bültenleri, konuşmalar, ortak açıklamalar, dergiler, yayınlar, bakanlığın haftalık ya da aylık yaptığı basın açıklamalarının soru – cevap bölümleri ve stratejik planlar ele alınmıştır. Bu içeriklerin “enerji” kavramını barındırıp barındırmamasına göre ilgili metinler örnekleme dahil edilmiştir. Bu çalışmada; “Türkiye’nin enerji politikasının belirlenmesinde neoklasik realist teorinin odaklandığı uluslararası sistem baskısı ve iç dinamik unsurların rolü nedir?” ana araştırma sorusu olarak seçilmiştir. Analizlerde nitel araştırma yöntemlerinden biri olan içerik analizi yöntemi kullanılmış, elde edilen bulgular analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda uluslararası sistemin yapısının ve sistem baskısının Türkiye’nin enerji dış politikasının belirlenmesinde ön plana çıkan bağımsız değişkenler olduğu görülmüştür. Birim içi değişkenler açısından da ekonomik nedenlerin ve enerjide dışa bağımlılığın ön plana çıkan değişkenler olduğu sonucuna ulaşılmıştır.