Bu çalışma, Türkiye’deki kırsal alanlar ve kırsal alanlara kamu hizmetlerinin götürülme biçimiyle ilgilenmektedir. Cumhuriyetten itibaren meydana gelen demografik hareketlilik kırsal alanlarda yaşayan insanların yaşam alanlarından memnun olmadıklarını göstermektedir. Süreğen hale gelen göç, başlı başına bir sorun olmasının yanında, kırsal alanlarda ve kentlerde başka sorunlara da yol açmaktadır. Bu çalışmada kırsal alan sorunlarının çözümü için, insanların yaşadıkları yerlerde mutlu olmalarını sağlayacak, yoksulluk ve özellikle yoksunluklarını giderecek kamu politikalarının uygulanması ve bu amaca uygun bir idari mekanizmanın kurulması üzerinde durulmaktadır. Bu çerçevede kırsal alanların yönetiminde ve buralara hizmet götürülmesinde kent belediyeciliğinden alan belediyeciliğine geçişi gerektiren bir belediye modeli önerilmektedir.

This study tackles with rural areas and the way public services are delivered to those rural areas. The population movements since the foundation of Republic indicate that people living in the rural areas are not content with their lives. Perpetual migrations bring about different problems in rural and urban areas let alone it is itself a serious problem. This study focuses on the implementation of public policies that will make people happier with the place they live and deal with poverty and deprivation, and on the establishment of an administrative mechanism accordingly. Within this framework for the administration and delivery of public services to rural areas a model that requires transition from urban municipalism to area municipalism is suggested.