Bireysellik olgusu tarih içinde farklı uluslar tarafından değişik boyutlarda algılansa da, her zaman bireyin kendini gerçekleştirmesi ve diğerlerinden farklı bir kimse olma isteği anlamını hep korumuştur. Orhan Pamuk, 16. yüzyıl Osmanlı ressamlarının ve resim sanatının gelişim öyküsünü işte, bireyselliğin bu temel anlamı çerçevesinde Benim Adım Kırmızı romanında anlatır. Bu, aynı zamanda Osmanlı toplumundaki bireysellik olgusunun gelişim öyküsünün anlatımı anlamına da gelir. Bu bağlamda yazar, sanat, politika, toplum ve birey ilişkisini, modern ve postmodern roman teknikleriyle çok boyutlu olarak sorgular. Pamuk, bu ilişki içinde ortaya çıkan karşıtlıkları eleştirel ve sorgulayıcı bir bakış açısıyla yansıtır. Araştırma, Orhan Pamuk’un söz konusu dönemin sanat ve kültür dünyasında yaşananları bireyselliğin temel anlamıyla ilişkilendirerek estetik bir yorumla nasıl sanat katına yücelttiğini, “Dışa Dönük Eleştiri Yöntemiyle” incelemeyi amaçlamaktadır

During history, different meanings have been attached to the phenomenon "individuality” by different cultures. However, it has always retained its basic sense, the self implementation of the individual and his wish of being a remarkable member of the society. Orhan Pamuk writes the Story of the 16th century Ottoman painters and of painting in “My name is Red” within the framework of this individuality. He discusses the relations and conflicts among society, art, politics and the individual in the Ottoman realm. Thus, the author successfully introduces to the reader the tensions resulting from these relations from a critical perspective. The purpose of this study is to show how Pamuk connected the historical events and individuality to create a work of art with an aesthetic interpretation