Yenilik doğuran davalar ilk defa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) ile düzenlenmiş olup, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda (HUMK) yenilik doğuran davalar kanuni düzenlemeye sahip değildi. Bununla birlikte öğretide yenilik doğuran davaların varlığı kabul edilmekteydi. HMK md. 108 ile yenilik doğuran davalar; "inşaî dava" başlığı altında düzenlenmiştir. Öğreti ve içtihatlarda bu dava türü için yenilik doğuran dava terimi de inşaî dava terimi de kullanılmaktadır. Yenilik doğuran dava yolu ile mahkemeden; yeni bir hukuki ilişki kurulması, var olan hukuki ilişkinin değiştirilmesi veya mevcut hukuki ilişkinin ortadan kaldırılması istenir. Her yenilik doğuran dava, yenilik doğuran bir hakka dayanır. Yenilik doğuran haklar, kural olarak tek taraflı hukuki işlem ile kullanılır. Yani yenilik doğuran haklar, hak sahibine tek taraflı irade beyanıyla yeni bir hukuki ilişki kurma, mevcut hukuki ilişkiyi değiştirme yahut mevcut hukuki ilişkiyi sona erdirme yetkisi verir. Bu nedenle yenilik doğuran haklar yöneldikleri sonuç açısından; kurucu, değiştirici ve bozucu yenilik doğuran haklar olarak sınıflandırılır. Kamu yararı, hukuki güvenlik, tarafların veya üçüncü kişilerin menfaatlerinin gerekli kıldığı bazı hallerde ise yenilik doğuran hakların tek taraflı hukuki işlemle kullanılabilmesi yeterli görülmemiş, hukuki sonucun doğabilmesi dava yoluyla mümkün kılınmıştır. Bu çalışmanın konusunu; yenilik doğuran sonucun doğması için mahkeme kararına gerek duyulan yenilik doğuran davalar oluşturmaktadır.