Marka lisans sözleşmesi, marka sahibinin lisans veren sıfatıyla markayı kullandırma, bunun karşılığı olarak lisans alanın ise bedel ödeme borcu altına girdiği karşılıklı borç yükleyen ivazlı bir akittir. Marka hakkına dair sınai mevzuatta marka lisans sözleşmesine ilişkin hükümler yer almakla birlikte, sözleşmenin Borçlar Kanunu’nda düzenlenmemiş olması marka lisans sözleşmesinin dar anlamda değil geniş anlamda anlam da isimsiz sözleşme olması sonucunu doğurmaktadır. Ayrıca tarafların edimleri açısından kendine özgü unsurlar barındıran marka lisans sözleşmesi sui generis (kendine özgü ) bir sözleşmedir. Marka lisans sözleşmesine uygun düştüğü ölçüde benzer sözleşme türlerine ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması mümkün uygun olacaktır. Marka lisans sözleşmesinin geçerli olarak kurulması için tüm sözleşmeler için geçerli olan genel ve sınai hakka ilişkin mevzuatta yer alan özel hükümlere uygun olması gerekir. Lisans verenin asli borcu olan kullandırma borcu kapsamında pek çok kullandırma edimini yerine getirmeyi sağlayan farklı borcu bulunmaktadır. Lisans alanın ise bedel ödeme ve şartları var ise kullanma ve marka hakkını zedelememe borçları mevcuttur. Geçerli olarak kurulmuş bir marka lisans sözleşmesi, tarafların yapacakları bir ikale anlaşması ile sözleşmede kararlaştırılan sürenin dolması ile sözleşmenin süreye tabi olmamasına rağmen haklı sebeple feshedilebilir. Markanın hükümsüz olması sonucu lisans sözleşmesi konusuz kalacak ve lisans veren şartlara göre sorumlu olacaktır. Marka lisans sözleşmesi özellikle haklı sebeplerin varlığı halinde fesih edilebilecektir.