Bu araştırmada Türkiye'de ortaöğretim düzeyinde oyun konusunu ele alan 47 lisansüstü tezin sistematik derlemesi yapılmıştır. Sistematik derleme yöntemiyle; ortaöğretimde oyun konulu araştırmalardaki genel eğilimlerin anlaşılması, konu hakkında oluşmuş bilgi birikim düzeyinin belirlenmesi, konunun zaman içinde geçirdiği dönüşümlerin ortaya çıkarılabilmesi ve önceki araştırmaların bulgularının özet halinde sunulabilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmada lisansüstü tezlerin genel betimsel özellikleri, tezlerde kullanılan metodolojik özellikler bir araya getirilerek sunulmuştur. Aynı zamanda ortaöğretimde oyun konulu lisansüstü tezlerin araştırmalarına konu olan değişkenler belirlenmiş ve tezlerin ele aldığı değişkenlere bağlı sonuçları özetlenerek sunulmuştur. Derlenen tezlerde baskın kavram olarak "ergenlik ve oyun" ön plana çıkmakta ve oyun konusunun genel hatlarıyla iki ana boyutta ele alındığı görülmektedir. Tezlerin 21'i (% 45) derslerde oyun/oyunlaştırma uygulamalarını araştırmıştır ve bu araştırmalar 2005 yılından başlamaktadır. 20 Tez (% 43) ise dijital oyun bağımlılığını konu edinmiştir ve bu konudaki araştırmalar 2016 yılından başlamıştır. Geriye kalan altı tez ise daha özgün niteliktedir. Dijital oyun bağımlılığı üzerine çalışmaların çok boyutlu zengin bir yapıda olduğu belirtilebilir. Bu tezlerde dijital oyun bağımlılığı konusu demografik değişkenlere ek olarak 13 farklı değişkenle ele alınmıştır. Sonuçlarında ise demografik yönden erkek öğrencilerin kız öğrencilerden daha oyun bağımlısı olduğu, internet/sosyal medya/akıllı telefon kullanımının dijital oyun bağımlılığını artırdığı, dijital oyun bağımlılığının akademik başarıyı düşürdüğü, şiddet ve davranış problemlerine yol açtığı birden fazla araştırmanın bulgularıyla anlaşılır hale gelmiştir. Araştırmada, daha önceki tezlerin genellikle psikolojik nitelikteki tekil bulguları da ayrı ayrı sunulmuştur. Derslerde oyun/oyunlaştırma uygulaması yapan tezlerin bulguları ise oyun/oyunlaştırma uygulamasının ortaöğretim düzeyinde bilişsel ve duyuşsal yönden etkili olduğunu göstermektedir. Oyun/oyunlaştırma uygulamalarını geleneksel yöntemle karşılaştıran tezlerin bulgularında oyun/oyunlaştırmanın geleneksel yöntemden daha etkisiz kaldığını gösteren bir tez yoktur. Tezlerin bulguları bir araya getirildiğinde oyun/oyunlaştırma uygulamalarının geleneksel yöntemden bilişsel yönden % 78 oranında daha etkili olduğu, duyuşsal yönden % 82 oranında daha etkili olduğu anlaşılmıştır. Oyun/oyunlaştırma uygulanan dersler çeşitlilik göstermektedir. Bu uygulamaların en çok Yabancı Dil ve Bilgisayar alanına yönelik mesleki eğitim derslerinde kullanıldığı görülmüştür. Sonuç bölümünde elde edilen bulgular tartışılmış ve bazı önerilerde bulunulmuştur.