Amaç: Sjögren Sendromu (SjS) diğer bağ dokusu hastalıkları ile de birliktelik gösterebilen otoimmün inflamatuar bir hastalıktır. Bu araştırmada primer Sjögren Sendromu (pSjS) tanısı almış hastalarda sakroiliit sıklığını saptamak ve sakroiliiti olan hastaların özelliklerini belirlemek amaçlandı. Yöntem ve Gereç: Çalışmaya Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Romatoloji Bilim Dalında izlenen ve Amerika-Avrupa Konsensüs Kriterlerine göre pSjS tanısı alan 100 olgu ardışık olarak alındı. Temel istatistik veriler bilgisayar ortamında SPSS 18.0 programı kullanılarak elde edildi. Bulgular: Çalışmaya giren olguların %97'si kadın, %3'ü erkekti. Ortalama yaşları; 47,87±10,28 yıl, ortalama hastalık süresi; 5,39±4,36 yıl olarak saptandı. Primer Sjögren Sendromu tanısı almış olgularda, özel pozisyon sakroiliak eklem grafisi ile sakroiliit sıklığı %7 (n=7) olarak bulundu. MRI ile bilateral sakroiliit hastaların tümünde doğrulandı. Sakroiliit saptanan olguların 4'ünün öyküsünde inflamatuar bel ağrısı vardı, 4 olguda periferik artrit, hastaların tümünde de aşil enteziti mevcuttu. Sakroiliitli olgulardan sadece 2'sinde HLA-B27 olumluydu. Sakroiliitli hastaların tümünde sikka semptomları bulunmaktaydı ve minör tükürük bezi biyopsileri SjS ile uyumlu olarak saptandı. Sonuç: Araştırmada, pSjS tanısı almış olgularda sakroiliit sıklığı %7 olarak bulunmuştur. Sakroiliiti olan hastaların tümü ASAS (Uluslararası Spondiloartrit Değerlendirme Derneği) kriterilerine göre, beşi ESSG (Avrupa Spondilartrit Çalışma Grubu) kriterlerine göre spondilartrit olarak sınıflandırılmıştır. SpA ve SjS ilişkisinin klinik uygulamada önemli olabileceği düşünülmektedir.