The adoption of current Industry 4.0 technologies is expected to be different from Industry projects 3.0. This study has tried to determine the factors and variables that affect the acceptance of Industry 4.0 technologies among organizations. The model found in this study aims to explain the dynamics of technology acceptance in the owner company-agent-purchasing company triangle. The impact on the environment differs from other studies due to the Covid-19 pandemic during the study period. According to the data obtained in the study, an essential variable for the acceptance of technology is the support and force of the top management of the technology purchasing organization. For technology acceptance, some innovations were requested of the product, and due to the nature of Industry 4.0, the necessary technology innovations could be made. As a result, both the technology-owning organization and the acceptance of the technology have been affected, and hence costs were created. The features required from technology for innovation are compatible with Rogers' (2003) innovation features. The difference between the study from the Technology Adaptation Models (TAM) is that; it's working on an inter-organizational Industry 4.0 issue. Technology is not open to innovation in TAM models, and necessary attitudes must be formed for its acceptance. However, since Industry 4.0 technology is open to innovation, attitudes can be reshaped accordingly.

Güncel Endüstri 4.0 teknolojilerin kabulünün, Endüstri 3.0 projelerine göre farklı olması beklenmektedir. Bu çalışmada Endüstri 4.0 teknolojilerinin örgütler arası kabulünü etkileyen faktörler ve değişkenler tespit edilmeye çalışılmıştır. Çalışma sonuçları oluşturulan model teknoloji kabulünde teknoloji sahibi firma-temsilci-teknolojiyi alan firma üçgenindeki dinamikleri açıklamayı amaçlamıştır. Çalışmanın yapıldığı dönemde Kovid-19 pandemisi yaşanması nedeniyle çevrenin etkisi diğer çalışmalardan ayrışmaktadır. Çalışmanın sonucunda elde edilen verilere göre teknolojinin kabulü için önemli bir değişken, teknoloji satın alan örgütün üst yönetiminin desteği ve baskısı olmuştur. Teknoloji kabulü için ürün üzerinde bazı inovasyonlar istenmiş ve Endüstri 4.0’ın doğası gereği gerekli teknoloji inovasyonu yapılabilmiştir. Bu inovasyon sonucunda hem teknoloji sahibi örgüt hem de teknolojinin kabulü etkilenmiştir. Bu durum maliyetler oluşturmuştur. İnovasyon için teknolojiden istenilen özellikler Rogers’in (2003) inovasyon özellikleri ile uyuşmaktadır. Çalışmanın Teknoloji Adaptasyon Modellerinden (TAM) farkı ise; örgütler arası bir Endüstri 4.0 konusu üzerine çalışıyor olmasıdır. TAM modellerinde teknoloji inovasyona açık değildir ve kabulü için gerekli tutumlar oluşması gerekir fakat Endüstri 4.0 teknolojisi inovasyona açık olduğundan tutumlar inovasyon ile yeniden şekillenebilir.