Sextus Empiricus Yunan kuşkuculuğunun son ismi ve yazıları günümüze ulaşmış tek Yunan kuşkucusudur. Yazılarınının büyük bölümünde kuşkuculuğun yöntemi ve amacı hakkında ayrıntılı açıklamalar ve dogmatik felsefelerin (özellikle Stoacı ve Epikürosçu felsefelerin) temel ilke ve argümanlarına karşı eleştirel argümanlar yer almaktadır. Bu açıklamaların ve eleştirel argümanların büyük bir kısmının önceki dönem kuşkucularının argümanlarına koşut fakat daha ayrıntılı açıklamalar ve eleştirel argümanlar olduğunu söyleyebiliriz. Bununla birlikte, Sextus'un yazılarını önceki dönem kuşkucuların kuşkucu açıklama ve argümanlarının daha ayrıntılı bir tarzda yeniden yazılması olduğunu düşünmek, hem Sextus'un kuşkucu konumunun hem deYunan Kuşkuculuğunun vardığı son noktanın anlaşılması açısından çok ciddi bir hata olur. Çünkü Sextus'un yazıları önceki kuşkucu kaynaklara ilişkilendirilemeyecek açıklamaları ve argümanları da içermektedir. Bu açıdan bu çalışma, Sextus'un yazılarının yalnızca Sextus'un yazıları olarak okunması gerektiği düşüncesine sahiptir. Çünkü böyle bir okuma Sextus'un Yunan kuşkuculuğu tarihindeki yerini ve Yunan Kuşkuculuğunun vardığı son noktayı daha doğru bir biçimde değerlendirmemizi sağlayacaktır. Çalışma yedi ana bölüm ve sonuç bölümünden oluşmaktadır. Sonuç bölümünde Sextus'un hem epistemolojik düşünceleri hem de onun Yunan kuşkuluğundaki yeri üzerine genel bir değerlendirme yer almaktadır.

Sextus Empiricus is the last name of Greek Skepticism and the only Greek skeptic whose writings survived to today. In most of his writings, there are detailed statements on the aim and method of skepticism and counter arguments which are against the fundamental principles and arguments of dogmatic philosophies (especially Stoicism and Epicurism). We can say that most part of these statements and counter arguments are parallel to the statements and arguments of the early sceptics but they are with more details and examples. However, evaluating Sextus’s writings just as a rewriting of early skeptical statements and arguments in an advanced manner will be a very serious mistake in grasping both the skeptical position of Sextus and the last point the Greek Skepticism had reached, because his writings also include statements and arguments which cannot be connected with the early skeptical sources. So this study has an idea that Sextus’ writings must be read just as Sextus’ writings; because this kind of reading will lead us to evaluate more correctly his place in the history of Greek Skepticism and the last point at which Greek Skepticism had reached. The study has seven main sections and the end section. At the end section there is an evaluating on both Sextus’ epistemlojical thoughts and his place of Greek Skepticism in general form.