Ritüel, toplumsal belleğin aynasıdır. İnsanın var oluşunu sorgulama-anlamlandırma sürecine eylemin eşlik ettiği bir dildir ve bu dil nesneler, davranışlar ve sözlerle bir bütündür. Bu bakımdan ritüeldeki her nesne bir sembol özelliği taşır ve kimi zaman ritüel katılımcıları ile söze gerek duymaksızın temsil ettiği anlam üzerinden bir iletişim kurabilir. Hitit ritüel metinleri yapısal olarak oldukça sistemli bir görünüm çizer. Bu düzenli görünümün altında içerik bakımından da muazzam bir anlam dünyası şekillenir. Bu dünyanın içinde, kadına atfedilen bir takım özellikler de mevcuttur. Çalışma, günümüze kadar pek çok araştırmaya konu olmuş Hitit kadınının büyü ritüelleri içindeki temsiline odaklanmaktadır. Ritüel malzemelerinin karşılaştırmalı incelemesinden yola çıkılarak Hitit toplumunda kadın simgeleri tartışılmıştır. Metinlerde, kadını temsil eden eşyalardan GIŠ?ueša (kirman), GIŠ?ulali (öreke), TÚGkureššar (başörtüsü), GIŠ?apšalli (kadınlar için bir çeşit tabure) ve NA4ARÁ (değirmen taşı) bağlamında Hitit kadınına dair toplumsal algının izleri aranmıştır.