Sanatta minimal sanat, ABC sanatı ve indirgemeci sanat olarak kendisini gösteren sadeleşme çabası, kesin bir tanımı olmamakla birlikte esas olarak 1960’larda soyut, kompozisyon karşıtı New Yorklu bir grup sanatçının çalışmalarına atıfta bulunur. İlk yansımaları soyut dışavurumculuğa tepki olarak resim sanatında görülen minimalizm, sonrasında heykel, müzik, edebiyat ve sinemada da kendine alan bulur. Sinemanın diğer sanat dallarıyla kıyaslandığında çok daha yeni bir alan olması sebebiyle sinemada minimalizmin nasıl yorumlanması gerektiği konusu, diğer sanat dallarına göre biraz daha muğlâk kalmıştır. Bu sebeple, film teorisyenleri ve sinema eleştirmenleri farklı prodüksiyon değerlerine, biçim ve tema özelliklerine sahip filmler için minimal sıfatını kullanarak görsel sanatlarda ve edebiyatta sınırları daha belirgin olarak çizilen minimalizmin sinemada farklı şekillerde yorumlanmasına olanak vermişlerdir. András Bálint Kovács (2010), minimalizmin bir akım olarak sinemadaki yansımalarının ilk olarak 1950’li yıllarda Carl Theodor Dreyer, Robert Bresson ve Michelangelo Antonioni gibi yönetmenlerin filmlerinde görülmeye başlandığını ifade etmiştir. 1960’lı yıllardan itibaren stilistik sadelik ve indirgemeciliğin dünya sinemasında güçlü ve belirgin bir özellik olarak anılmaya başlandığını vurgulayan Kovács, dönemin modern minimalist formunun üç ana eğilime sahip olduğunu belirtmiştir. Bunlardan ilki Robert Bresson’un filmleriyle özdeşleştirilen metonimik minimalizmdir. Michelangelo Antonioni’nin 1957-1966’daki filmleri tarafından temsil edilen ikincisi analitik minimalizm, Ingmar Bergman’ın 1961 ve 1972 yılları arasındaki filmlerini kapsayan üçüncüsü ise etkileyici minimalizmdir. (s. 141) Bu çalışmada, Nuri Bilge Ceylan sinemasındaki iki film Uzak (2003) ve İklimler (2006) Kovács’ın minimalizme ilişkin teorik çerçevesi üzerinden ele alınmıştır. Yönetmenin kariyerinin ilk döneminde sürdürdüğü minimalist sinema anlayışı incelenerek filmler tematik ve biçimsel açıdan analiz edilmiştir. Çalışmada ayrıca Nuri Bilge Ceylan’ın neden auteur olarak adlandırıldığı tartışılmış, yönetmenin minimal sinemasının 2000 sonrası Türkiye sinemasındaki genç sinemacılar üzerindeki etkisine değinilmiştir.