Seçmenlerin, bir hedefe ulaşmak amacıyla en çok tercih ettikleripartiden başka bir partiye oy vermeleri “stratejik” oy verme davranışı olaraktanımlanır. Stratejik oy verme, yaklaşım olarak seçmenlerin her durumda en çoktercih ettikleri partiye oy verdiğini varsayan temel kuramlar ayrışır. Buçalışma, stratejik oy verme davranışına literatürdeki farklı yaklaşımlarıaçıklamayı ve bu davranışın ortaya çıkmasında etkili olan bireysel ve yapısalunsurları sistematik bir şekilde ele almayı amaçlamaktadır. Bu davranışınortaya çıkmasında analitik düşünme gücü gibi bireysel unsurlar etkiliolabildiği gibi, ülkenin demokrasi geçmişi, seçilen temsilci sayısı, seçimbarajı ve seçim sisteminin türü gibi yapısal unsurlar da etkili olabilmektedir.

It is defined as “strategic” voting behavior in which voters cast theirvotes for a party other than the most preferred with a goal to achieve. Strategicvoting, as an approach, breaks down the basic theories assuming that peoplevote for the most preferred party in any case. This study aims to explain thedifferent approaches in the literature to strategic voting behavior and tosystematically review the individual and structural factors that are affectingthis type of behavior. Individual elements such as analytical thinking powerand structural factors such as country’s democratic past, number of electedrepresentatives, election threshold and type of electoral system are factorsaffecting strategic voting behavior.