Bu çalışma ekonomik faaliyetlerin yeni yer seçimini ifade eden kümelenme konusuna odaklanmaktadır. Kümelenmeyi, salt bir coğrafi yoğunlaşma olarak görmek yerine öz yönetim ve kendi kendine organize olma kapasitesine sahip sosyo-mekânsal yapılar olarak görmektedir. Bu yüzden durağan ve sabit bir küme tanımını eleştirmekte, dinamik ve değişken süreçleri içeren mekânsal organizasyon varsayımıyla kümeleri ele almaktadır. Kümeleri değişen ve dönüşen sosyo-mekânsal örüntüler olarak ele alması nedeniyle konuya evrimselci ve kurumsalcı ekonomik coğrafya perspektifleriyle yaklaşmaktadır. Çalışmada ilk olarak ekonomik coğrafyadaki bilgi kuramsal gelişmeler ele alınmakta ardından kümelenme teorileri tartışılarak bunların temel varsayımları değerlendirilmektedir. Ardından küme olarak tarif edilen endüstriyel yoğunlaşmaların ölçümü ve bunun için geliştirilen yöntemler üzerinde durulmaktadır. Yöntem ve tanım üzerine olan tartışmaları kümelenme politikaları konusu izlemekte, kümelenmenin yeni bölgesel ve ekonomik kalkınma modeli olarak neden önem kazandığı ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Çalışmanın bu kuramsal çerçevesinin ardından ikinci bölümde Türkiye’de kümelenmenin göstergelerinden bir olarak değişik mekânsal ölçeklerde endüstriyel yoğunlaşmalara bakılmaktadır. NUTs Düzey 2 Bölge bazında imalat sanayinin coğrafi yoğunlaşmasının ardından iller düzeyinde sektörel kümelenme eğilimleri analiz edilmektedir. Bunun için yeni bir yöntem denemesi olarak mekânsal veri analizi yöntemi kullanılmaktadır. Bu yöntem aynı zamanda Türkiye’deki endüstriyel yoğunlaşmaların merkez-çevre modeli çerçevesinde analizi için uygun yöntem önerisi olarak sunulmaktadır. Türkiye’de yeni sanayi merkezlerinin çevresine olan etkilerini açığa çıkarmak için ise Uşak çalışma alanı örneğinde geri dönüşüm kümesi ele alınmakta ve araştırılmaktadır. Bu amaçla Uşak’taki geri dönüşüm kümesi evrimselci bir perspektifle ele alınarak gelişim tarihi incelenmiş, bu gelişimde rol oynayan faktörlerin yanı sıra zaman içinde ilde beliren endüstriyel çatallanmalar ortaya konulmaktadır. Bunun ardından geri dönüşüm kümesinin bugünkü kurumsal yapısı alan çalışmasından elde edilen verilere dayanılarak incelenmekte küme içi ve küme dışı dinamikler sorgulanmaktadır. Bu küme üzerinde yapılan analizlerden yola çıkarak Uşak kent ekonomisi ile Türkiye’deki yeni sanayi odaklarından bir olan Denizli kent ekonomisi arasındaki ilişkiler ve bağlantılar sorgulanmakta ve böylece merkez-çevre modeli kapsamında Türkiye’deki yeni sanayi kümelerinin bölgesel etkileri sorgulanmaktadır.