İlk kez 1902 yılında kullanılmakla birlikte, 1960-1970’lerden itibaren artan bir ilgi ile incelenen kolektif bellek kavramı, bir grubun tüm üyeleri tarafından paylaşılan ortak bir belleğe göndermektedir. Toplumsal bir inşa ürünü olarak değerlendirilen bu kavrama ilişkin çalışmaların iki yaklaşım etrafında döndüğü görülmektedir. Bu yaklaşımlardan biri geçmişin bugünü, diğeri ise bugünün geçmişi şekillendirdiğini varsaymaktadır. Literatür, kolektif belleğin kimlik tanımlama, kimliği yüceltme ve grubu meşrulaştırma yoluyla grup kimliğinin inşasında ve grup kohezyonunun tesisinde önemli bir rol oynadığı yönünde değerlendirmeler içermektedir. Bu çalışmanın amacı kolektif belleğin kolektif kimliğin inşasında nasıl bir rol oynadığını incelemektir. Cumhuriyet Halk Partisi delegelerinin örneklem olarak seçildiği bu çalışma yüz yüze görüşme yoluyla gerçekleştirilmiş, alınan yanıtlar içerik analizi ile incelenmiş ve toplam 15 kategori elde edilmiştir. Bulguların, partinin muhtemel kolektif bellek içeriklerine işaret ettiği düşünülmektedir. Katılımcıların, parti kimliğini kolektif belleğe temellendirdikleri, partiyi ‘öteki’lerden ayırmak, parti kimliğini olumlamak ve grubu meşrulaştırmak için kolektif belleğe referansta bulundukları, sembol şahsiyetler, amblemler, bellek mekanları ve anma günlerinin kolektif belleğin taşınması ve kimliğin ifade edilmesi açısından önem taşıdığı ve otobiyografik belleğin kolektif bellek ile ilişkili olduğu görülmüştür. Bulgular kolektif belleğin kurgulanmasında geçmiş ile bugün arasında karşılıklı bir etkileşim olduğunu, geçmişin bugünkü olaylara bakış açısını, bugünün de geçmişe ilişkin değerlendirmeleri şekillendirdiğini göstermiştir. Araştırma sonuçları, kolektif belleğin örgütsel kimliğin inşasında merkezi bir rol oynadığını, geçmişi hatırlamanın basit bir bilgiyi geri çağırma eylemi olmayıp, kimliğin gerekleri doğrultusunda işleyen aktif ve inşa edici bir süreç olduğunu ortaya koymuştur.