Doksanlı Yıllar ve Sonrasında Hollywood Sinemasında Eril Narsizm ve Fallik Karakter Temsilleri başlıklı bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde psikanalitik kuram çerçevesinde narsizm, ayna evresi, ideal ego ve ego ideali ve fallus kavramları açıklanmış; bu kavramların örnek filmlerde ne şekilde yansıma bulduğu ortaya konmuştur. Bu çerçevede fallus kavramı, ayna evresi ve narsistik dönem kavramları çıkış noktası alınarak açıklanmış ve fallusʼun erkek cinsel organı olmaktan öte, arzunun göstereni olarak sembolik bir nitelik taşıdığı; çocuksu narsistik döneme işaret ettiği vurgulanmıştır. Buna bağlı olarak kavramın tanımı, Oidipus dönemi dahilinde yapılmış; fallusun, Ötekiʼnin arzusunun göstereni olarak mitik bir eksiksizlik simgesine denk düştüğü belirtilmiştir. Bu eksiksizlik imgesinin sinemada ne şekilde yansıma bulduğuna, çalışma boyunca kuramsal perspektifle ilişkili olarak açıklık getirilmiştir. İkinci bölümde eril kahraman kimliğinin neden fallik ve narsistik olarak adlandırılabileceği üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda aşkın eril kahraman temsilinin, vahşi doğa metaforu ile ilişkilendirilmiş mitik bir imge olduğu, psikanalitik sosyolojik ve ideolojik yaklaşım bağlamında ortaya konmuştur. Bu bölümde özellikle vahşi doğanın eril kahraman için narsistik bir uzam oluşturduğu ve vahşi hayvan imgesinin ideal egoyu temsil ettiği açıklanmıştır. Dolayısıyla fallus imgesinin aşkınlaştırılmış vahşi doğa imgesi ve “id”in dışa vurumu ile birebir ilişkili olduğuna değinilmiştir. Bu noktada söz konusu filmlerde dişileşmenin edilginlikle eşleştirildiği vurgulanmış; dişi ile maddesel dünya arasına çekilen ve eril büyüklenmeciliğin yanı sıra narsistik içe kapanıma işaret eden abartılı sınırların metaforik yapısı tanımlanmıştır. Çalışmanın son bölümünde daha önce ortaya konan kuramsal perspektif dahilinde örneklem grubuna giren filmlerde narsistik ve fallik eril kahraman temsillerinin ne şekilde yansıma bulduğu incelenmiştir. Bu filmlerde erkek karakterin ideal egosunun, vahşi doğa ve daha özelinde vahşi hayvan ile bütünleşme üzerinden temsil edildiği ve söz konusu ideal imgenin fallusa özgü mutlak kudret ve eksiksizliğe denk düştüğü görülmüştür. Bu bölümdeki niteliksel film analizi birinci bölümde açıklanan psikanalitik kuram ve ikinci bölümde bu kuramla ilişkili olarak değinilen ideolojik ve sosyolojik perspektiften hareketle göstergebilimsel ve türsel eleştiri yönteminden de yararlanılarak gerçekleştirilmiştir.