Hepatit-A, su kaynaklarının ve alt yapılarının iyi olmadığı gelişmekte olan ülkelerde görülen enfeksiyon hastalığıdır. Seroprevalansı yaş, sosyoekonomik durum ve gelişmişlik düzeyi ile ilişkilidir. Çocuklukta asemptomatik geçirilirken, yaş ilerledikçe semptomatik ve fulminan seyir sıklaşır. Gelişmiş ülkelerde prevalans yaşla artarken, gelişmekte olan ülkelerde çocukluk çağında yaygındır. Dünyada yılda bir buçuk milyon klinik vaka görülmektedir. İnsidans, asemptomatik vakaların çokluğu, bildirimin azlığı gibi nedenlerle tam olarak saptanamaz. Türkiye'de en sık Güneydoğu'da görülmekte, yaş grupları ve iller arasında büyük farklılıklar görülmektedir. Hastalığın etkin tedavisi olmadığı için, kanalizasyonların ıslahı, temiz suya erişim olanaklarının arttırılması ve el yıkama korunmada önemlidir. Hepatit-A için aşı bulunmaktadır. DSÖ, maliyet etkinliği ve sürdürülebilirliği dikkate alarak, ülkedeki Hepatit-A'nın epidemiyolojik verileri ışığında bağışıklamayı da içeren stratejileri önermektedir. Epidemiyolojik kaymanın görüldüğü ülkelerde bölgesel ve yaş gruplarına özel bağışıklama yapılmakta, risk gruplarına odaklanılmakta ve aşının ulusal programa alınıp alınmaması da tartışılmaktadır. Ülke'de dağılımın farklılıklar içermesi durumunda, bağışıklama en düşük prevalansa sahip bölgelerde yapılırsa, maliyet etkin olacağı gösterilmiştir. Türkiye'deki çalışmalarda seroprevalans'daki kaymalar nedeniyle aşılama önerilmektedir. Araştırmaların çoğu hastane tabanlıdır. Türkiye gibi eşitsizliklerin olduğu bir ülkede örüntüyü ortaya koyamamaktadır. Aşılamanın maliyetleri ve toplumsal yararlığı arasındaki dengenin iyi kurulması gereklidir. Yüksek riskli grupları önceleyen bağışıklamanın ve tek doz aşının başarıları gösterilmiştir. Türkiye'de öncelikle Hepatit-A sürveyansı gözden geçirilmeli, bölgelere, sosyoekonomik duruma ve yaşa özel insidans hızları hesaplanmalı, hastane yatışları, fulminan vaka sayısı bilinmeli ve bağışıklama planlaması yapılmalıdır.