Objective: The recent researches support the view that most of the mothers give up feeding their infants with breastmilk in the very beginning of the postnatal period due to difficulties in breastfeeding and their belief about being inefficient in breastfeeding. Our objective was to examine the effect of peer counselling program on breastfeeding self efficacy. Method: The study was as an educational intervention trial. Survey was held in Mother and Child Health Care Units and Primary Health Care Center which was located in semi-urban district of İzmir. Breastfeeding self efficacy education was implemented by 8 mothers who completed the breastfeeding peer counselling education to 40 primipar pregnants who are 32 week and over. Sociodemographic Questionnare and pretest questionnaire was applied to pregnant women before training. Breastfeeding self-efficacy Scale and posttest questionnaire was administered to women in postpartum period. 40 pregnant women in registers of another primary health care center were included in control group of the survey and applied same forms with intervention group simultaneously. Results: Exclusive breastfeeding rate of intervention group (%63.0) were significantly higher than control group (%37.0) at eight weeks (p<0.005). Self-efficacy mean score in intervention group was higher than control group in first and fourth weeks. Similar scores were obtained at eight weeks. Conclusion: As a result, it can be suggested that peer counsellor mother-to-mother education among mothers who breastfeed their infants can be held successfully and it can be clearly observed that peer education model is an effective approach about breastfeeding self efficacy and exclusive breastfeeding.

Amaç: Annelerin büyük çoğunluğunun emzirme konusunda yeterli olmadıklarına inanmaları, emzirmede güçlükler ile karşılaşmaları gibi nedenlerle erken dönemde anne sütüyle beslemeyi kestikleri, yapılan çalışmalar ile desteklenmektedir. Bu çalışma, primipar annelere "emzirme özyeterliliği" konusunda verilen akran danışmanlığının etkisinin saptanması amacıyla eğitimsel bir müdahale araştırması olarak gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Çalışma İzmir ilinde yarı kentsel bir bölgede yer alan Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Merkezi ve Sağlık Ocağında gerçekleştirilmiştir. Emzirme Akran Danışmanlığı Eğitimini tamamlayan 8 anne tarafından; 32 hafta ve üzerinde, primipar 40 gebeye emzirme özyeterliliği konusunda eğitim uygulanmıştır. Eğitim öncesinde verilerin toplanmasında sosyo-demografik soru formu, ön test soru formu ve Emzirme Özyeterlilik Ölçeği uygulanmıştır. Doğum sonrası dönemde kadınlara, Emzirme Özyeterlilik ölçeği ve son test soru formu uygulanmıştır. Başka bir sağlık ocağına kayıtlı 40 gebe de kontrol grubu olarak alınmış ve müdahale grubu ile eş zamanlı olarak aynı formlar uygulanmıştır. Bulgular: Müdahale grubunda sadece anne sütü ile besleme oranı 8.haftada (%63,0) kontrol grubuna göre (%37,0) yüksek bulunmuştur (p<0,005). Müdahale grubunda özyeterlik puan ortalaması 1 ve 4. haftalarda kontrol grubuna oranla yüksek iken, 8. haftada benzer puanlar elde edilmiştir. Sonuç: Emziren anneler arasında, akran eğitici annelerden annelere eğitimin başarı ile gerçekleştirilebildiği ve akran eğitimi modelinin emzirme özyeterliliği ve sadece anne sütüyle besleme konusunda etkili bir yaklaşım olduğu sonucuna varılmıştır.