Dünyadaki en büyük problemlerden biri, giderek yaşlanan ve bakıma muhtaç olan nüfusun artması ve bu çalışamayan kesimin refah düzeyinin korunması için gerekli sistemin kurulmaya çalışılmasıdır. Bazı ülkeler yıllar önce, ileride yaşayacakları problemleri fark ederek emeklilik sisteminde köklü değişiklikler yapmışlardır. "Çalışırken biriktirmek, emeklilikte refah düzeyinde herhangi bir değişiklik olmadan yaşamını sürdürmek." Bu amaca yönelik düzenlemeler ülkeden ülkeye değişiklikler göstermesine rağmen, temel alınan düşünce bu olmuştur. Türkiye'de daha önceleri uygulanan emeklilik sistemi, kamu emeklilik kurumlarında derin tahribatlara yol açmıştır. Genç bir nüfusa sahip olan Türkiye'de bu durumun böyle gitmeyeceği ve mutlaka önlem alınması gereği, fark edilmiş ve dünyanın birçok ülkesinde uygulanan Bireysel Emeklilik Sistemi ile ilgili kanun, 7 Ekim 2001 tarihinde yürürlüğe girmiş ve sistem 27 Ekim 2003 tarihinde başlamıştır. Türkiye'de gönüllü katılım esasına dayalı olarak kurulan bu sistemde bireysel emeklilik şirketleri faaliyet göstermektedirler. Sistemin başarılı olması katılımcı sayısının anlamlı bir büyüklüğe ulaşması ile gerçekleşeceği açıktır. Bu nedenle fonları verimli bir şekilde değerlendiren ve denetimi Kamu tarafından yapılan bireysel emeklilik şirketlerinin muhasebe organizasyonu çok önemli bir konudur. Bu çalışmada, bireysel emeklilik sistemi ve bireysel emeklilik şirketlerinin kuruluşları, işleyişleri, kullandıkları defter ve belgeler ile muhasebeleştirme işlemleri, incelenmektedir. (A) bireysel emeklilik şirketinde yapılan bir uygulamaya yer verilmektedir.

Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı

Tez (yüksek lisans) - Anadolu Üniversitesi

Kayıt no: 248501